เฉินเฉียงได้พูดออกมาด้วยเสียงที่หนักแน่นพลางเดินผ่านทุกคนโดยรอบอย่างช้าๆ “ถึงแม้สิ่งที่ศิษย์พี่หนี่เฟิงพูดออกมานั้นจะถูกต้องก็จริง”
“ที่พวกเรามาที่นี่ไม่ได้มาเที่ยวเล่นแต่มาทำภารกิจ”
“แถมภารกิจในครั้งนี้จะทำให้เราพบเจออันตรายได้ทุกเมื่ออีกด้วย”
“และนี่เองก็เป็นเหตุผลสำคัญอย่างที่สุดที่ข้าไม่อยากให้ทุกคนตามข้ามาที่นี่”
“บนโลกของเรานั้น ต่อให้เราต้องพบเจอการต่อสู้อยู่หลายครั้ง แต่พวกเราก็ยังทำความคุ้นเคยและหาวิธีรับมือศัตรูของพวกเราได้ ตราบใดที่พวกเราฝึกฝนบ่มเพาะอย่างหนัก ต่อให้สู้ไม่ไหวก็ยังหนีออกมาตั้งหลักได้”
“แต่ในโลกปีศาจนี้แตกต่างออกไป”
“ด้วยการที่ข้านั้นมีร่างกายที่พิเศษ ไม่ต้องใส่ใจกับการโจมตีของผู้บ่มเพาะเหล่านี้ แต่กับทุกคนสามารถถูกดูดเลือดจนตกตายร่างกายเหือดแห้งได้ทุกเมื่อเชื่อวัน”
“และด้วยเหตุนี้ ก่อนที่พวกเราจะแยกจากกันไป ข้าก็ได้เตือนทุกคนเอาไว้ว่าให้ระวังสัตว์ปีศาจและผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตไว้เป็นอย่างดี”
“นี่จึงเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำไมศิษย์พี่กัวและข้า ไม่เห็นด้วยกับวิธีการของศิษย์พี่หนี่เฟิงในการเข้าไปคลุกคลีกับพวกมันแบบนี้”
