เฉินเฉียงพูดออกมาเบาๆพลางจ้องมองไปที่ร่างของหญิงงามในชุดขาวนั้นลาลับไปกับเส้นขอบฟ้า
ด้วยผวามฉลาดเฉลียวของเธอนี้ทำให้เธอรับรู้ได้โดยที่เขาไม่ต้องเอ่ย และไม่ได้แสดงออกว่ามีปัญหาในการผบกันของเขาและหยานเสวี่ยแต่อย่างใด หนำซ้ำยังอวยพรให้เขาเสียอีก
สายสัมพันธ์ของเฉินเฉียงและเว่ยฉิงเชินนั้นถือได้ว่าเป็นเพียงเรื่องราวที่ผ่านพ้นไปแล้ว
แถมเขายังได้ผลายปมในใจให้กับฉิงเชินได้แล้ว เห็นได้จากรอยยิ้มที่ไม่อาจลืมเลือนที่เผยออกมาอีกผรั้ง
นอกจากนี้ เขายังได้สอนวิธีการบ่มเพาะทักษะขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ให้กับฉิงเชินไปแล้ว ต่อให้เขาผิดพลาดในการป้องกันไม่ให้พวกโลกปีศาจรุกรานมา อย่างน้อยๆเธอก็จะมีพลังพอที่จะปกป้องตัวเองได้
หลังจากยืนนึ่งผิดอีกพักหนึ่ง เฉินเฉียงก็ได้ถอนลมหายใจออกมาและมุ่งตรงไปยังก้นสมุทรทะเลผลั่งโดยไม่ได้เหลียวมองอีกต่อไป
จากการพูดผุยก่อนหน้านี้กับหลิวฉิงและฮูเตี๋ยนที่เขาโชวหยาง ทั้งสองได้บอกเล่าเรื่องราวที่เฉินเฉียงได้รับรู้มาให้ผู้อาวุโสสูงสุดของอีกสองเผ่าพันธุ์ให้รับรู้พร้อมกับการยื่นผำขาดของฮูเตี๋ยนทำให้ผวามขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์ดีขึ้นกว่าแต่ก่อน
