“หลังจากนั้น ยามที่กองกำลังเทียนเว่ยกลับมาจากทะเลแดนใต้ พร้อมกับข่าวการหายไปของพี่ พี่รู้รึเปล่าว่าข้านั้นโศกเศร้าเพียงใดในตอนนั้น”
“ภายหลัง พี่ได้กลับมาปรากฏตัวในงานประลองสี่สำนักได้ราวกับปาฏิหาริย์ แถมยังช่วยชีวิตข้าเอาไว้อีกครั้งอีก”
“ในตอนนั้น ข้ารู้สึกจริงๆนะว่าพี่ใหญ่เฉินเฉียงเป็นเทพอารักษ์คอยคุ้มครองชีวิตข้า”
“ตราบใดที่มีพี่อยู่ ข้าย่อมไม่ต้องพบเจออันตรายใดๆ”
“หลังจากติดตามพี่ไปในเขตแดนจักรพรรดิ พี่ใหญ่ เฉินเฉียงก็ยังคงช่วยข้าไว้ และยินยอมที่จะเผยตัวเองทั้งๆที่เสี่ยงอันตราย”
“หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นที่นั่น ข้าได้ตัดสินใจไปแล้วว่าข้านั้นจะไม่แต่งงานกับคนนอกจากพี่ใหญ่เฉินเฉียงเพียงผู้เดียว”
เมื่อพูดมาถึงจุดนี้ น้ำตาของฉิงเชินก็ได้หลั่งไหลออกมา
เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินเฉียงเองยังรู้สึกไม่อาจเอื้อมที่จะทำสิ่งใด ทำได้เพียงกุมมือของฉิงเชินไว้แน่นๆเท่านั้น
“ฮี่ฮี่ฮี่ สวรรค์นี่ก็เหมือนกับจะเล่นตลกกับข้านะ ข้าเกิดมาในครอบครัวที่ดีพร้อม ไหนจะมอบร่างกระจ่างจิตให้ข้า ที่ทำให้แม้แต่คนทั่วไปก็ยังยกย่องสรรเสริญข้าโดยที่ยังไม่ได้ทำสิ่งใดเป็นชิ้นเป็นอัน”
