“แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ในเมื่อโลกปีศาจและโลกของเรานั้นเชื่อมต่อกัน ยังไงซะสัตว์ปีศาจเองก็มีโอกาสที่จะมาปรากฏที่นี่ในช่องทางใดช่องทางหนึ่งอยู่ดี”
“นี่จึงทำให้พวกเราไม่อาจผ่อนคลายความระวังได้”
หลิวฉิงเมื่อได้ยินก็พยักหน้ารับ แล้วหันไปพูดกับฮูเตี๋ยน “พี่ฮู สิ่งที่ท่านนายเหนือหัวพูดมานี่สำคัญมากนัก ข้าคิดว่าเราควรรีบไปจัดการจะดีกว่า ข้าเห็นว่าพวกเรารวมพลจากทั้งฝั่งมนุษย์กลายพันธุ์และสัตว์ประหลาดในการจัดการเรื่องนี้”
“ในเมื่อพวกเราได้ยินข้อมูลจากนายเหนือหัวแล้ว พวกเราก็ควรให้ทุกคนได้เตรียมตัวไว้โดยเร็ว และจะได้ทำให้ทั้งสามกองกำลังมาเสียเวลาตีกันเองไปเปล่า หากเมื่อถึงเวลาแล้วไอ้พวกโลกปีศาจบุกรุกเข้ามา มันจะสายเกินไปหากเราร่วมมือกันในตอนนั้น”
ฮูเตี๋ยนเองก็พยักหน้ารับ
เมื่อพูดคุยกัน เฉินเฉียงแม้จะลังเลไปเล็กน้อย แต่ก็ได้เอ่ยปากถามออกมา “ผู้อาวุโสสูงสุดหลิวฉิง ไม่ทราบว่า ฉิงเชินนั้นเป็นยังไงบ้าง นางสบายดีอยู่รึเปล่า”
“เฮ้ออออออ”
