“ไม่ต้องกังวลในเรื่องนี้ ท่านนายเหนือหัว เมื่อข้ากลับไปแล้วข้าจะไปพบหลินจิ้นแล้วให้เขาจัดสรรกำลังคน และข้าเองก็จะคอยเฝ้าดูที่นั่นไว้ด้วย หากฮั่นจุยมันปรากฏ ข้าจะจัดการมันให้จงได้”
เมื่อได้ยินคำพูดของฮูเตี๋ยน หลิวฉิงก็รีบถามออกมาในทันที “ท่านนายเหนือหัว หากฟังจากที่ท่านพูดราวกับว่าสัตว์ประหลาดพวกนั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่งของโลกปีศาจเพียงเท่านั้น แล้วยังมีสิ่งอื่นอีกหรือไม่ที่คิดรุกรานพวกเรา”
เฉินเฉียงมองหลิวฉิงไปปราดหนึ่งในทันทีแทนการตอบคำถาม
ด้วยการที่หลิวฉิงนั่งอยู่ในฐานะผู้อาวุโสสูงสุดของเผ่าพันธุ์มานาน เป็นธรรมดาที่ความคิดอ่านของเขาจะรอบคอบรัดกุม
นี่จึงทำให้เฉินเฉียงบอกเล่าเรื่องราวที่เขาได้พบเจอในโลกปีศาจ
“จนถึงตอนนี้ ไอ้พวกผู้บ่มเพาะแห่งโลกปีศาจนั้นยังไม่วายจะหาทางเข้ามาในโลกของเราอยู่”
“อย่างไรก็ตาม ด้วยการที่ข้ายังเข้าไม่ถึงผู้มีอำนาจสูงสุดของโลกนั้นอย่างวิหารศักดิ์สิทธิ์ ข้าจึงยังไม่แน่ใจเรื่องความแข็งแกร่งของพวกมัน”
“ยิ่งไปกว่านั้น ข้ายังไม่ได้สืบสวนด้วยว่าทำไมที่หุบเขาฟานหยินแห่งนั้นถึงได้มีสัตว์ปีศาจปรากฏอยู่ แล้วทำไมพวกมันถึงได้อยู่รวมตัวกันที่นั่น”
