ฮูเตี๋ยนถามออกมา
เฉินเฉียงเองได้ยืนขึ้นตาม ก่อนจะนิ่งคิดเล็กน้อยแล้วพูดออกมา “กลับเรื่องของฮั่นจุยนั้น นั่นเป็นเพียงข้อสงสัยของข้าเท่านั้น”
“แต่หากข้าได้พบมันจริง เดี๋ยวเรื่องนี้ข้าจัดการเอง”
“แต่ที่ข้ากังวลที่สุดนั้นก็คือประตูเขตแดนที่อยู่ที่ก้นสมุทรมังกรคลั่งนั่น”
“ประตูบานนั้นค่อนข้างจะแปลกประหลาด มันมีเวลาเปิดปิดของมันเอง”
“ด้วยการที่ข้าไม่มีเวลามาก จึงไม่อาจใช้เวลาตรวจสอบเรื่องเวลาเปิดปิดของมันให้แน่ชัดก่อนที่จะได้กลับมา”
“เอาอย่างนี้แล้วกัน ท่านผู้อาวุโสสูงสุด ท่านไปพบกับผู้อาวุโสสูงสุดหลินจิ้นแห่งมนุษย์กลายพันธุ์แล้วให้เขาส่งผู้ที่มีพลังพิเศษในการควบคุมสายน้ำสักสองคนไปเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ที่นั่นก่อน”
“เมื่อใดที่พบว่าประตูเปิดออก สัตว์ปีศาจฝั่งนั้นจะพุ่งผ่านประตูบานนั้นมา ก็ให้พวกเขาฆ่าล้างพวกมันไป จะได้ไม่มีพวกมันหลงเหลือไว้บนโลกนี้”
“แต่ท่านก็อย่าลืมบอกพวกนั้นไปว่าไม่ว่าจะยังไงก็ตามห้ามแตะต้องพวกมัน ไม่อย่างนั้นแม้แต่พระเจ้ายืนอยู่เคียงข้างก็ไม่อาจจะช่วยชีวิตไว้ได้”
