เฉินเฉียงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่นิ่งลึก “ข้าได้ค้นพบช่องทางนี้ในตอนที่ไปสำรวจในโลกปีศาจ และนี่ทำให้ข้าเข้าใจได้ว่าทำไมสัตว์ปีศาจของโลกนั้นถึงได้มาปรากฏที่นี่ได้”
“เฮื้อกกกก”
หลิวฉิงเองเคยเห็นผลจากเลือดปีศาจจากการใช้บอลเลือดปีศาจของเฉินเฉียงมาแล้วก่อนหน้านี้ เขาย่อมรู้ดีถึงผลลัพธ์ในการเผชิญหน้ากับมัน นั่นก็คือพวกเขาไม่อาจจะต่อกรกับมันได้เลย
ความจริงเขาเองก็คิดอยากจะลองเข้าไปสำรวจที่โลกปีศาจเหมือนกัน แต่เมื่อคิดถึงเรื่องที่ว่าอีกฟากฝั่งหนึ่งของช่องประตูนั่นคือรังของสัตว์ปีศาจก็ทำได้เพียงเลิกคิดไป
หากเป็นการเผชิญหน้าแบบหนึ่งต่อหนึ่ง พวกเขาย่อมไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด แต่สัตว์ปีศาจที่มาจากโลกแห่งนั้นมันแปลกประหลาดจนเกินไป ตราบใดที่พวกเขาเผลอไปสัมผัสมัน พวกเขาจะตกตายในทันที
หากเป็นเพียงตัวหรือสองตัว พวกเขาก็อาจจะพอรับมือ แต่เมื่อนึกถึงจำนวนที่มากมายอย่างนับไม่ถ้วนแล้ว ใครจะสามารถรับประกันชีวิตของพวกเขาได้กัน
ต้องอย่าลืมว่า ราชาจักรพรรดิทั้งสามนั้นต่างก็ตกตายในมือของสัตว์ปีศาจเหล่านี้ แล้วมีหรือที่พวกเขาจะไม่ตกตายในลักษณะเดียวกัน
“ท่านนายเหนือหัว ท่านคิดว่ายังไงในเรื่องนี้”