เฉินเฉียงกระแอมออกมาเล็กน้อย ก่อนจะนิ่งคิดไปสักนิดแล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลึก “ผู้อาวุโสสูงสุดฮูเตี๋ยน ผู้อาวุโสสูงสุดหลิวฉิง ข้านั้นมีเหตุผลที่เชื่อได้ว่าฮั่นจุยนั้นสมควรจะไม่ได้อยู่ในโลกใบนี้อีกต่อไปแล้ว”
ฮูเตี๋ยนเมื่อได้ยินก็แสดงออกมาอย่างยากที่จะเชื่อจริงๆ
“ไม่จริงน่า ท่านนายเหนือหัว ถึงแม้ฮั่นจุยจะเป็นราชาจอมพลขั้นกลาง แต่เขตแดนนั่น ข้าที่เป็นราชาจอมพลขั้นสูงยังไม่อาจจะเข้าไปในเขตแดนจักรพรรดิได้เลยนะนั่น”
เฉินเฉียงส่ายหัวไปมาในทันที “ผู้อาวุโสสูงสุด ท่านอาจจะยังไม่รู้ แต่ประตูเขตแดนนั้นหาได้มีเพียงที่เขตแดนจักรพรรดิไม่”
“ข้าขอบอกตามตรงเลยว่าที่ข้ากลับมาในครั้งนี้เองก็มาจากประตูเขตแดนช่องทางอื่น”
“หากข้าเข้าใจไม่ผิด ฮั่นจุยเองก็น่าจะพบเจอและออกไปผ่านช่องทางเหล่านั้น”
ผลั้ก
หลิวฉิงและฮูเตี๋ยนยืนขึ้นพร้อมกันอย่างมิได้นัดหมายและจ้องมองไปยังเฉินเฉียงเขม็ง “นายเหนือหัว ประตูนั่นอยู่ที่ใด”
“ก้นสมุทรมังกรคลั่ง”
