หนึ่งคือด้วยต้นเหตุการณ์ตายของพ่อเขาอย่างฮั่นจุยยังคงอยู่ จนทำให้เรื่องราวล่วงเลยจนมาถึงจุดที่เขามาอยู่ในโลกปีศาจนี้
แต่ต่อให้การมีชีวิตอยู่ที่นี่ของเขาจะสงบสุข แต่นั่นก็ไม่อาจจะทำให้เขาหลงลืมได้ว่าตนคือมนุษย์บนโลกใบนั้น
และท่าทางของหยานเสวี่ยในตอนนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะต้องเผชิญกับเรื่องนี้
ด้วยการที่เธอนั้นกล้าจะเผชิญหน้ากับเขาในเรื่องสายสัมพันธ์ของพวกเขาตรงๆ เฉินเฉียงก็รู้ว่าไม่ว่ายังไงก็ตาม เฉินเฉียงก็ไม่อาจจะหลีกหนีเรื่องนี้ได้อีกต่อไป
ยังดีที่ในตอนนี้พวกเขาทั้งสองคนได้กลายเป็นศิษย์ภายในของสำนักเต๋าใต้บาดาลแล้ว นี่จึงทำให้พวกเขาสามารถเคลื่อนไหวได้คล่องตัวมากขึ้นในโลกปีศาจ ยังไม่รวมถึงการที่หยานเสวี่ยในตอนนี้ยังสามารถใช้ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ได้ในระยะครึ่งเมตรแล้ว
นี่จึงทำให้หลังจากตัดสินใจแล้ว เฉินเฉียงก็รีบใช้เคลื่อนย้ายพริบตาออกจากเขาเทียมฟ้าและพุ่งตรงไปยังหุบเขาฟานหยิน(หุบเขาเสียงกระซิบ)ที่อยู่ในภาคกลางได้โดยไม่มีห่วง
