เฉินเฉียงได้หันไปมองตามเสียงก่อนจะโค้งตัวและกล่าวขอบคุณออกมา “ผู้ควบคุมหลิงเว่ย ขอบคุณท่านมากที่ดูแลหลุมศพของท่านพ่อและปู่ซุนในช่วงเวลาที่ผ่านมา”
“ที่ข้ากลับมาที่นี่นั้น ก็เพราะข้าต้องการจะพาท่านพ่อและปู่ซุนไปด้วยกันกับข้า”
“หลังจากนี้ข้าจะไปยังเขาโชวหยาง เมื่อไปถึงข้าจะขอให้ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งเผ่าพันธุ์ช่วยตอบแทนท่านอย่างดีก็แล้วกัน”
เมื่อเห็นว่าเฉินเฉียงที่ในตอนนี้มีสถานะที่สูงส่งแต่ก็ยังไม่วางแสดงออกกับเขาด้วยใจที่เคารพ นี่ทำให้หลิงเว่ยตื่นตันและพยักหน้าซ้ำๆ “นายเหนือหัวเฉินเฉียง ข้ารับใช้ผู้นี้ต้องขอบคุณท่านต่างหากที่ท่านคอยห่วงใยอาณานิคมเขาหมางแห่งนี้เสมอมา”
“ยังไงก็อย่าได้หลงลืมไปว่าที่นี่คือบ้านเกิดของท่าน แวะเวียนมาบ้างก็แล้วกัน”
เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินเฉียงก็ได้นำดาบดั้นเมฆขึ้นมา ก่อนจะทะยานขึ้นฟ้าแล้วทำการตวัดดาบเป็นรูปสี่เหลี่ยมเป็นระยะห้าเมตรรอบหลุมศพของทั้งสอง ก่อนจะใช้พลังฟ้าดินจากโลกใบเล็กของตนช่วยยกและนำหลุมศพทั้งสองเข้าไปในโลกใบเล็กของตน
หลังจากเสร็จสิ้นกระบวนการแล้ว เฉินเฉียงได้หันไปโค้งคำนับให้กับหลิงเว่ยอีกครั้งก่อนจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย
