ี่สอบเข้าในครั้งนี้ ทั้งๆที่เธอนั้นจะคอยก่นด่าตนเองว่าไม่มีความสามารถในด้านนี้ก็ตาม
หลังจากเวลาล่วงเลยผ่าน ศิษย์แต่ละคนก็เริ่มจะปรุงยาของตนจนเสร็จสิ้น
และเมื่อเม่ยซินได้เปิดเตาปรุงยาของตนออกแล้วเห็นว่าตนเองปรุงยาได้สำเร็จ เธอกระโดดโลดเต้นยินดีก่อนจะตะโกนไปหาหลี่กวง “พี่หลี่กวง ข้าทำสำเร็จล่ะ”
หลี่กวงที่ยืนอยู่ด้านนอกเวทีนั้นกลับมีท่าทางที่ยากจะเอ่ยเมื่อได้ยิน
ความสำเร็จของเม่ยซินในวันนี้นั้น เธอได้มาด้วยตัวเอง แถมเขานั้นยังทอดทิ้งเธอไปในช่วงเวลาที่เธอต้องการความช่วยเหลือ
ถึงแม้ว่าเม่ยซินยังแสดงตัวออกมาอย่างสนิทสนมกับเขา แต่หลี่กวงก็รู้ดีว่านับจากนี้ ทั้งสองจะอยู่บนโลกที่แตกต่างกัน
ยามที่เหล่าศิษย์พี่ชายได้ยินเสียงของเม่ยซินที่พูดกับหลี่กวงนี้ พวกเขารู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นในใจ พลางมองไปที่หลี่กวงพร้อมสายตาที่เชือดเฉือน
ด้วยการที่เม่ยซินมีความสุขอย่างเปี่ยมล้น เธอจึงไม่ได้รับรู้สายตาของผู้คนในตอนนี้แต่อย่างใด เธอทำเพียงหันไปหาเฉินเฉียงและหยานเสวี่ยที่อยู่ข้างๆ ก่อนที่จะกำหมัดตัวเองแน่นแล้วพยักหน้าให้กับทั้งสองคน
เมื่อเห็นแบบนี้ ทั้งสองต่างก็พยักหน้าตอบพร้อมรอยยิ้มละไม
ในตอนนี้
