แม้แต่หยานเสวี่ยเองก็ยังรู้สึกดีกับเม่ยซินขึ้นมา พร้อมกับความรู้สึกนิยมชมชอบอยู่ในใจ
ซุนเต๋าที่อยู่บนที่นั่งผู้บริหารก็ได้มองศิษย์ที่ปรุงยาสำเร็จด้วยความพึงพอใจ ก่อนที่จะพูดออกมาด้วยเสียงอันดีงลั่น “ศิษย์ทุกคน นำยาที่ปรุงได้สมบูรณ์ขึ้นมาบนนี้ ลองให้ตาแก่ผู้นี้เชยชมผลงานของเจ้าสักหน่อยว่าพวกเจ้าจะผ่านหรือไม่”
เมื่อได้ยินแบบนี้ เฉินเฉียงและคนอื่นๆต่างก็เดินขึ้นเวทีไป
ในตอนนี้ ผอ.ฉี และหลิวฉิงหยุนที่แสดงท่าทางออกมาอย่างไม่ได้ปลื้มไปด้วยนั้นก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปมุงดูยาที่ศิษย์ทั้งหลายที่ปรุงจนสำเร็จเสร็จสิ้น
แน่นอนว่าพวกเขาต่างก็เห็นอย่างชัดเจนว่าเม็ดยาของเฉินเฉียงที่ปรุงขึ้นมานั้นเหนือกว่าใคร แม้แต่ของหยานเสวี่ยที่หลายๆคนต่างก็หมายมั่นปั้นมือไว้ก็ยังด้อยกว่าหนึ่งระดับขึ้น
“อื้มมมม ไม่เลว เชิงเจี๋ย หนึ่งปีที่เจ้าฝึกฝนฝีมือในฝั่งศิษย์นอกนี้เจ้าพัฒนาฝีมือขึ้นมามากนัก ยาเม็ดนี้ถือได้ว่าปรุงออกมาได้ดีเลยทีเดียว ฮ่าฮ่าฮ่า”
“โอ้สาวน้อย เจ้ามีชื่อว่าเม่ยซินสินะ เจ้าพึ่งจะเข้ามาเป็นศิษย์นอกได้สามเดือนแต่กลับปรุงยาถอนพิษได้แล้ว ทำได้ดีมาก ถึงแม้ความสามารถของเจ้าจะไม่สูงล้ำ แต่ความขยันหมั่นเพียรของเ
