จ้านั้นได้กลบทับความสามารถที่ขาดไปของเจ้าได้จนหมดสิ้น ขอต้อนรับสู่การเป็นศิษย์ภายในแผนกของข้า”
เมื่อได้รับคำเยินยอจากผู้อาวุโสของแผนกอย่างชุนเต๋า เม่ยซินก็ได้ร้องไห้ออกมาอย่างยินดียิ่ง
หลังจากนั้นซุนเต๋าก็ได้พาผู้บริหารที่ตามมาไปดูผลงานของเฉินเฉียง
เมื่อเห็นเม็ดยาฟื้นฟูที่แวววาวอย่างที่สุดบนมือของเฉินเฉียงนี้ ซุนเต๋าเองก็อดไม่ได้ที่จะหยิบขึ้นมาดู ก่อนที่จะใช้จมูกของตนเองดมอยู่ห่างๆแล้วส่งไปให้ผอ.ฉีและหลิวฉิงหยุนดูก่อนที่จะพูดออกมา “ผอ. ผู้อาวุโสสูงสุด พวกท่านเห็นใช่รึเปล่า”
“เม็ดยาฟื้นฟูที่เฉินเฉียงปรุงขึ้นมานี้มีคุณภาพดีอย่างที่สุดเหนือล้ำกว่าศิษย์คนใด ไม่มีสิ่งเจือปนอยู่ในนี้เลยสักนิดหรือเล็กน้อยก็ตาม”
“ดูเหมือนว่าเฉินเฉียงนั้นจะเป็นอัจฉริยบุคคลบนเส้นทางสายนี้จริงๆ”
นี่ทำให้หลิวฉิงหยุนที่เป็นหัวหน้าแผนกวิชายุทธอดไม่ได้ที่จะจับจ้องไปที่ยาเม็ดนี้อย่างไม่อาจเอ่ยสิ่งใดขึ้นมาได้ นอกจากบอกความในใจของตนออกมาเท่านั้น “ไอ้หนู ด้วยความสามารถของเจ้านั้น หากเจ้าเดินบนเส้นทางแห่งการต่อสู้ย่อมได้รับความสำเร็จที่ไม่สิ้นสุดอยู่แล้ว แล้วเจ้าจะเดินไปบนเส้นทางปรุงยาทำบ้าอะไรกัน”
“ด้วยสิ่งแวดล้อมอันโหด
