ที่หลอมรวมกับร่างปีศาจล้มเหลว พวกเขาจะถูกสังหารในทันทีที่เป็นไปได้
นั่นก็เพราะสัตว์ปีศาจที่ได้กินร่างของคนไปแล้วไม่เหมาะที่จะนำมาเป็นหุ่นเชิดโลหิตต่อแต่อย่างใด
สำหรับพวกเขา หากว่าสำเร็จคนผู้นั้นจะได้ดี หากล้มเหลว ก็ต้องตกตายไปทั้งคู่
และเท่าที่ดูนี้โอกาสสำเร็จของหวู่ซงก็ช่างน้อยนิด
ด้วยการที่หวู่ซงพึ่งจะเข้าสำนักมาได้ไม่นาน หากเขาใช้เวลาอีกสักครึ่งปี ทำให้ระดับการบ่มเพาะของตนให้อยู่ในระดับกลางเสียก่อนแล้วค่อยมาสอบ ในตอนนั้นเขายังมีโอกาสสำเร็จเสียมากกว่า
แต่ในตอนนี้เขาเป็นเพียงนักรบขั้นต้น การที่ต้องมาเผชิญหน้ากับสัตว์ปีศาจระดับสอง เรียกได้ว่าแค่เรื่องของพละกำลังเขาก็สู้มันไม่ได้แล้ว
ด้วยการที่เกณฑ์การสอบศิษย์ภายในของแผนกหุ่นเชิดโลหิตไม่ได้มีอะไรมากมายนอกจากระดับการบ่มเพาะ นี่จึงเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยๆสำหรับการสอบแผนกนี้
แต่ฉากนี้มันก็ทำให้เหล่าศิษย์ภายนอกที่พบเห็นต่างก็ปวดเศียรเวียนเกล้าและหวาดหวั่นไปนักต่อนักเมื่อได้เห็นฉากที่เกิดขึ้น
เม่ยซินได้จับชายเสื้อของหลี่กวงด้วยมือทั้งสอง ก่อนที่จะหันไปมองฉากที่เกิดขึ้นแล้วพูดออกมาด้วยเสียงที่สั่นเครือ “มันจบแล้ว หวู่ซงคงจะจ
