ว่าเขาได้ยินอะไร
เมื่อเห็นท่าทางนี้แล้ว ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะต้องรีบถามออกมา “พี่หลูเฟิง ด้านในเขาว่ายังไงกันมั่ง บอกข้ามาสิ อย่าปล่อยให้พวกเราต้องค้างคาแบบนี้”
หลูเฟิงค่อยๆบิดคอไปแล้วพูดออกมาทีละคำสองคำ “….คน คนที่ชื่อ…เฉินเฉียง…ปฏิเสธ..ไปแล้ว”
“ปฏิเสธ…ห้ะ ปฏิเสธอะไรกัน ท่านอย่าพูดครึ่งๆกลางๆแบบนี้สิ ต่อให้พวกเราไม่เชื่อในสิ่งที่ท่านพูด แต่พวกเราก็ยังอยากจะให้ท่านพูดมันออกมาให้ครบอยู่ดีนา”
หลูเฟิงกระแอมไปพักหนึ่งก่อนที่จะพูดออกมา “ก็ ผอ.ได้พูดว่าต้องการให้เฉินเฉียงกลายเป็นศิษย์ภายใน โดยมีผู้อาวุโสหลิวเสนอตัวรับเฉินเฉียงเป็นศิษย์”
“แล้วพวกเจ้ารู้รึเปล่าว่าไอ้เจ้าเฉินเฉียงนี่ตอบกลับไปว่าอะไร”
“ไอ้เด็กนี่พึ่งจะบอกไปว่าเขานั้นเป็นเพียงผู้ติดตาม ไม่ว่าจะยังไงขอติดตามของหนูของตนอยู่ข้างกาย”
“เมื่อคุณหนูของหมอนั่นไปที่ไหน เขาก็จะตามไปด้วยไม่ห่าง”
“หรือก็คือ ไอ้หมอนี่พึ่งจะปฏิเสธผอ.กับผู้อาวุโสสูงไปอย่างนิ่มๆแบบไม่ไยดี”
“ไอ้ฉิบหาย หัวสมองเด็กนี่มันมีปัญหารึไงกัน”
“ไม่ต้องผ่านการสอบคัดเลือกแต่ได้เข้าไปเป็นศิษย์ภายในโดยตรงเลยนะ โอกาสดีๆแบบนี้แม้แต่พวกเราที่เป็นศิษย์นอกก็ยังไม่อาจจะคิ
