ก็ทำได้เพียงเชื่อให้ได้เพียงเท่านั้น
“พี่หลูเฟิง ท่านบอกว่า….เด็กนั่น….เฉินเฉียงพึ่งจะบอกปฏิเสธผอ.และผู้อาวุโสสูงสุดไปเรื่องการเป็นศิษย์….”
ในขณะที่พูดออกมานี้ อยู่ๆเสียงของหลี่กวงก็ราวกับไม่อยากเปล่งเสียงออกมาให้ใครได้รับฟัง
หลูเฟิงยิ้มออกมาเล็กน้อยอย่างเข้าใจความรู้สึกแล้วพูดออกมา “ศิษย์น้องหลี่ ข้าเกรงว่าจะต้องทำให้เจ้าผิดหวังแล้ว”
“ไม่เพียงผอ.จะไม่โกรธในเรื่องนี้ เขายังอนุญาตให้เฉินเฉียงมีตำแหน่งเป็นศิษย์นอกเพื่อมีสิทธิ์ทดสอบเข้าเป็นศิษย์ภายในในอีกสองเดือนข้างหน้า”
“นี่หมายความว่า ตราบใดที่ทั้งเฉินเฉียงและหยานเสวี่ยผ่านเกินมาตรฐานของศิษย์ภายใน ผอ.จะรับทั้งสองคนเข้าไปเป็นศิษย์ภายในและกลายเป็นศิษย์สำนักที่แท้จริง”
“ห้ะ”
เมื่อได้ยินแบบนี้หลี่กวงนั้นถึงกับโง่งมในทันที
“แถมผอ.ยังบอกอีกว่าเขานั้นไม่ได้กังวลว่าเฉินเฉียงจะขาดคุณสมบัติของศิษย์ใน เขากลัวว่าหยานเสวี่ยต่างหากที่จะขาดคุณสมบัติจนไปขัดขวางเส้นทางก้าวหน้าของเฉินเฉียงในการเข้าไปเป็นศิษย์ภายในด้วยซ้ำ”
