นั้นกลับเอ่ยปากชักชวนเฉินเฉียงให้เข้าเป็นศิษย์ภายในแบบนี้
และที่น่าเกลียดยิ่งกว่าคือเมื่อโชคมาอยู่ตรงหน้า แต่ผู้ติดตามอันต่ำต้อยกลับปฏิเสธอย่างไม่ไยดี
ในตอนนี้ด้วยสถานการณ์ของหลิวเซียงและจ้าวเจียที่ไม่รู้ว่าจะอยู่รอดปลอดภัยหรือตกตายไปแล้วแต่กลับทำราวทั้งสองไม่มีตัวตน
นี่มันแสดงให้เห็นว่าขุมทรัพย์ล้ำค่าของแผนกปรุงยานั้นจะไม่มีตัวตนของหลิวเซียงอยู่อีกต่อไป
และเฉินเฉียงในตอนนี้จะเป็นที่จับจ้องของทุกคนในเหล่าศิษย์นอกไปอีกนาน
เมื่อคิดถึงความขัดแย้งระหว่างตน หยานเสวี่ยและเฉินเฉียงแล้วนั้น เสี่ยวหลูไจ๋ก็รีบวิ่งกลับตึกกิจการศิษย์นอกด้วยใบหน้าที่บูดบึ้ง
ส่วนเม่ยซินและหลี่กวงพร้อมกับคนอื่นๆนั้นยังตกในภวังค์การตื่นตกใจหลังจากได้ยินคำแถลงของหลูเฟิงก็ยังไม่ฟื้นคืนสติ
แต่ไม่นาน ทั้งหมดก็เริ่มที่จะถกเถียงกัน
โดยเฉพาะหลี่กวงที่กำลังพูดถึงผอ.และผู้อาวุโสสูงของตนอย่างออกรสออกชาติ
นี่มันจะไม่หนักไปหน่อยรึไงกัน
หากเป็นหยานเสวี่ยที่ถูกพูดถึง หลี่กวงก็ยังทำความเข้าใจและยอมรับได้อย่างไม่ยากเย็น
แต่ทำไมต้องเป็นเฉินเฉียงล่ะ
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่อยากเชื่อขนาดไหนก็ตาม แต่ในเมื่อเรื่องมันออกมาเป็นแบบนี้ เขา
