ฉียงหยานเสวี่ยโดยไม่ปิดบังรอยยิ้มบนใบหน้า
ผอ.ฉีเองก็เข้าใจในความคิดของหลิวฉิงหยุน เขาเผยรอยยิ้มแล้วหันไปพูดกับเจิ้งฮูเชิง “พี่เจิ้ง ในเมื่อเป็นแบบนี้ ข้าเชื่อว่าพวกเราก็คงไม่มีสิ่งใดที่ค้างคาใจต่อกันอีก เอาเป็นเราแยกย้ายกันตรงนี้แล้วกัน”
เจิ้งฮูเชิงพยักหน้ารับพลางมองตามผอ.ฉีและคนอื่นๆที่บินจากไป
“ฮึ่ม สำนักเต๋าใต้บาดาลในที่สุดก็ได้สมบัติล้ำค่าไปจนได้”
“เป็นเพียงแค่ผู้ติดตามตัวน้อยแต่กลับดีดนายพลวิญญาณจนกระเด็นได้ นี่มันกั๊กเอาไว้ชัดๆ”
หลี่ฉิงที่ในตอนนี้ใช้มือหนึ่งกุมอกของตนไว้ เมื่อได้ยินเขาก็กำหมัดนั้นพลางมองตามไปด้วยสายตาที่เดือดแค้นแล้วพูดออกมา “อาจารย์ อย่าได้เป็นกังวลไป ถึงแม้เฉินเฉียงนั่นจะเป็นอัจฉริยบุคคล แต่ในการประลองข้างหน้า ศิษย์จะไม่ยอมให้มันได้เบ่งบาน”
เจิ้งฮูเชิงพยักหน้ารับอย่างพึงพอใจแล้วพูดออกมา “ผู้อาวุโสสูงสุด หลี่ฉิง ไอ้เด็กนี่ฝีมือไม่เลวเลย แถมดูเหมือนว่าตัวมันนั้นยังสามารถยกระดับการบ่มเพาะไปอยู่ในระดับนายพลได้ในช่วงสามเดือนก่อนการประลองเป็นแน่”
“หลังจากกลับไปแล้ว เจ้าต้องดูแลหลี่ฉิงให้ดี และเตรียมวัสดุบ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตให้กับหลี่ฉิงจนยกระดับให้ได้ หากทำไ