อกมาจากด้านหลังแล้วแนะนำตัว “เม่ยซิน นี่คือพี่หลูเฟิงที่อยู่ในแผนกปรุงยาของเรา นอกจากศิษย์พี่หลิวเซียงแล้วก็มีเขานี่แหละที่เก่งเป็นสองรองลงมา”
“อีกไม่นานศิษย์พี่หลูเฟิงก็จะได้กลายเป็นศิษย์ในแห่งแผนกปรุงยาของเรา”
“ถึงแม้พวกเราจะไม่ได้ยินเรื่องราวจากด้านใน แต่ศิษย์พี่หลูเฟิงนั้นมีพลังจิตที่แกร่งกล้า เขาจะเป็นผู้บอกเล่าเรื่องราวภายในห้องให้พวกเราได้ฟังกัน”
ถึงแม้หลูเฟิงจะตัวเตี้ยไปหน่อย เขานั้นสูงเพียงประมาณระดับอกของหลี่กวงเท่านั้น แต่อายุของเขาก็ปาเข้าไปยี่สิบเอ็ดไม่ก็ยี่สิบสองปีเข้าไปแล้ว
เมื่อหลี่กวงเรียกเขามา หลูเฟิงก็เบิกตาเรียวๆของตนใหญ่โตในทันทีได้พบเจอเรือนร่างที่งดงามและใบหน้าสะคราญโฉมของเม่ยซินในทันที
แต่ด้วยการที่เม่ยซินลุ้นเรื่องภายในห้องของหยานเสวี่ยจนราวกับสติใกล้จะแตก เธอก็ไม่ได้แยแสในเรื่องนี้ แถมยังถามออกมาด้วยเสียงอ่อนเสียงหวานเสียอีก “พี่หลูเฟิง… พี่ท่านได้ยินเรื่องราวภายในห้องได้จริงๆหรือคะ”
