วุโสสูงสุดจะไม่ยอมปล่อยนางและผู้ติดตามไปง่ายๆเป็นแน่”
เม่ยซินและหลี่กวงที่ยืนอยู่อีกฟากฝั่งเมื่อมาถึงและได้ยินคำพูดของเสี่ยวหลูไจ๋แล้วก็ได้มองหน้ากันพร้อมเผยท่าทางร้อนรน
ถึงแม้หลี่กวงจะไม่ชอบเฉินเฉียง แต่กับสาวงามอย่างหยานเสวี่ยนั้นมันน่าเสียดายเกินไปหากนางต้องเกิดเรื่องขึ้นกับเรื่องเพียงเท่านี้
ส่วนเม่ยซินนั้น แม้เธอจะทำตัวดูเอ๋อๆไปบ้าง แต่เธอไม่ได้รังเกียจเดียดฉันท์ทั้งหยานเสวี่ยและเฉินเฉียงแต่อย่างใด
เอาจริงๆแล้วเธอกับหยานเสวี่ยนั้น นับแต่เข้ามาในสำนักนั้น เธอเหมือนจะสนิทกับหยานเสวี่ยเกินกว่าใครในแผนกเสียด้วยซ้ำ และเมื่อรับรู้ว่าหญิงสาวที่อยู่ในแผนกเดียวกันที่เธอรู้จักมักจี่ด้วยกำลังจะมีเรื่องเดือดร้อนแบบนี้ เธอเองก็อดที่จะทนดูเฉยๆเหมือนกับการฆ่ากระต่ายเล่นและย่างหมากินไม่ได้ เอาจริงๆเธอค่อนข้างจะสนใจในตัวหยานเสวี่ยเสียด้วยซ้ำ
“พี่หลี่กวง ทั้งผอ.และผู้อาวุโสสูงสุดมาด้วยกันทั้งคู่แบบนี้ ท่านว่าพี่สาวหยานเสวี่ยจะโดนลงโทษจริงๆรึเปล่า”
หลี่กวงได้พยายามพูดปลอบเม่ยซิน “เม่ยซิน ไม่ต้องกังวล พอดีข้าพึ่งผบเพื่อนใหม่มาเมื่อไม่กี่วันก่อน”
เมื่อพูดจบ หลี่กวงได้ดึงชายที่เตี้ยกว่าตนอ
