้ก็จะหาตัวฆาตกรฆ่าเจ้าให้พบแล้วแก้แค้นให้เจ้า”
เมื่อเฉิงยี่ได้เห็นฉากนี้แล้ว เขาก็ได้เดินไปเรียงเคียงกับเจิ้งฮูเชิงแล้วถามออกมา “เจ้าสำนัก แล้วเรื่องหลี่เฟิงนี่เราไม่ต้องทำอะไรแล้วรึ”
“ทำอะไร…ยังไงล่ะ” เจิ้งฮูเชิงเองนั้นเข้าใจในตัวเฉิงยี่เป็นอย่างดี เขารู้ว่าที่เฉิงยี่ถามออกมานั้นไม่ใช่เป็นการเห็นแก่ศิษย์ของตน แต่เป็นหาโอกาสเอาคืนสำนักเต๋าใต้บาดาล
“ในตอนนี้คนของทั้งสองสำนักมาอยู่ที่นี่แต่พวกเราก็ไม่ได้พบร่องรอยอะไร บอกสิว่าจะให้ข้าทำยังไงต่อ”
“แต่….” เฉิงยี่เองแม้อยากจะพูดแต่ก็ไม่รู้จะพูดอะไรออกมา เขาทำได้เพียงมองไปที่หลี่ฉิงที่ยืนอยู่ข้างๆด้วยท่าทางที่อับจนหนทาง
