กินเลือดปีศาจอยู่เลยด้วยซ้ำ
เฉกเช่นเดียวกับหลิวเซียงที่ตกตายโดยบอลเลือดปีศาจของเขา
ยิ่งไปกว่านั้นคือ ไม่เพียงเขาจะไม่แยแสต่อบอลเลือดปีศาจเหล่านี้ เขายังใช้มันเป็นอาวุธเสียด้วยซ้ำ
นี่ทำให้เฉินเฉียงไม่ได้กลัวการโจมตีจากสัตว์ปีศาจแต่อย่างใด
เฉกเช่นในตอนนี้
เมื่อเห็นว่าบอลเลือดปีศาจของตนเกาะไปเต็มตัวของเฉินเฉียงแล้วเขาไม่แม้แต่จะขยับเขยื้อนแล้วนั้น หลี่เฟิงก็หัวเราะอย่างไม่หยุดยั้ง
“ฮ่าฮ่าฮ่า”
“ไอ้ตัวหยิ่งยโสโอหัง นี่แกไม่รู้ความทรงพลังของผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตเลยรึไงวะ”
“แต่ช่างแม่…เถอะ มันไม่สำคัญแล้ว”
“เพราะอีกไม่นานแกจะเหลือแต่ซาก”
“แต่ไม่ต้องห่วงไปหรอกนะ ข้าจะเอาซากของแกไปทำหุ่นเชิดโลหิตซะ ต่อให้แกได้ตกตายไปข้าก็จะไม่ยอมให้แกได้ตายอย่างสงบสุขอย่างแน่นอน”
เฉินเฉียงที่แต่เดิมที่ต้องการแกล้งเป็นบทคนโง่หลอกกินหมูนั้น เมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายต้องการทำให้ตนเป็นหุ่นเชิดโลหิต นี่ทำให้เขาแสดงออกมาด้วยสีหน้าที่เย็นยะเยียบ
“โฮ่ อยากจะเปลี่ยนข้าให้เป็นหุ่นเชิดโลหิต ชาติหน้าก็ยังไม่ได้หรอกว่ะ”
เมื่อพูดจบ หลี่เฟิงที่ได้ยินก็แข็งค้างจ้องมองไปที่เฉินเฉียงที่ใช้มือซ้ายปัดหุ่นเชิดโลหิตที่เก
