าะติดบนร่างเขาออกไปหน้าตาเฉย
“นี่…..เป็น…..ไปได้ยังไง”
เมือ่เห็นฉากนี้ หลี่เฟิงก็หน้าถอดสี
นั่นก็เพราะตัวเขานั้นมีความแข็งแกร่งเพียงนักรบขั้นกลางเพียงเท่านั้น
หากเลือดปีศาจใช้ไม่ได้ เขาก็ไม่ได้ต่างไปจากไก่ที่รอโดนเชือดทิ้ง
แล้วศัตรูของเขาทำได้กระทั่งจับหุ่นเชิดโลหิตด้วยมือเปล่า แล้วจะให้เขามีความสุขได้ยังไง
ยิ่งไปกว่านั้นคือที่เขาประหลาดใจยิ่งกว่านั้นเป็นเพราะว่าเฉินเฉียงไม่ได้ถูกกลืนกินโดยบอลเลือดปีศาจแต่อย่างใด
นี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดาอย่างแน่นอน
เป็นไปได้ว่า….
“แก แกเป็นใคร”
“แกไปได้สมุนไพรหมุนเวียนโลหิตมาจากไหนกัน”
หลี่เฟิงคิดออกแต่เพียงเหตุผลนี้เหตุผลเดียวเท่านั้น
เท่าที่เขารู้มานั้น มีเพียงผู้ที่ได้กินสมุนไพรหมุนเวียนโลหิตเข้าไปถึงสามารถต้านทานการกลืนกินของเลือดปีศาจได้
ถึงแม้มันจะเป็นไปได้ทางทฤษฎี แต่ในโลกปีศาจนี้ ผู้ที่สามารถได้รับสมุนไพรเลือดปีศาจนี้ได้มีเพียงคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์และครอบครัว รวมถึงสมาชิกกิตติมศักดิ์ไม่กี่คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่สามารถได้รับมันไป
และคนที่ว่านั้นจะอยู่ในพื้นที่ของวิหารศักดิ์สิทธิ์เพียงเท่านั้น ซึ่งกับเฉินเฉียงนั้นไม่ว่าจะมองยังไงก็ไม่ใช่อย่างแ
