ึ ไม่มีปัญหา น้องชาย ไม่ใช่ว่าเจ้านั้นเสนอที่จะจ่ายค่าของให้ข้างั้นรึ”
เมื่อพูดจบ หยานเสวี่ยก็หันไปสบตามองจางซงที่อยู่ข้างๆประหนึ่งดั่งการมองอากาศธาตุ
ถึงแม้ครอบครัวของจางซงจะไม่ได้อ่อนด้อย แต่ครอบครัวของเขาก็ยังเทียบไม่ได้กับหลี่กวง
แล้วไอ้การต้องจ่ายเงินกว่าหนึ่งพันเหรียญม่วงนี้ ต่อให้เขาขายตัวไปก็ยังหาไม่ได้ด้วยซ้ำ
“เอ่ออออ นี่…. พี่หญิงหยาน สิ่งที่พี่สาวหยานต้องการคือโสมมากมายนี่จริงๆรึ”
“เอ้ออออน้องชายผู้นี้พึ่งจะนึกได้ว่ามีเรื่องที่ต้องไปเรียนรู้เพิ่มเติมก่อนจะซื้อหาสิ่งของ เอาเป็นว่าไว้โอกาสหน้าข้าจะหาเวลามาพูดคุยกับท่านใหม่นะ”
เมื่อพูดจบ จางซงก็จรลีลี้หนีหายไปในบัดดล
“หึหึหึ ไอ้เด็กยาจกนี่มาที่นี่เพียงเพื่อมาทำตัวขายหน้าต่อหน้าสาวสวยเนี่ยอ่ะนะ ช่างน่าขันนัก” พนักงานขายบ่นอุบในทันทีก่อนที่จะหันไปหาหยานเสวี่ยแล้วถามออกมา “น้องสาว เจ้าต้องการสิ่งใดบ้างโปรดบอกข้ามา แล้วข้าจะคิดราคาให้เจ้าไม่แพงนัก”
“ข้างต้องการ.…”
ก่อนที่หยานเสวี่ยจะได้พูดออกมาจนจบประโยค เสียงหนึ่งก็ได้ดังมาจากด้านหลังของเธอ
“เสี่ยวหลูไจ๋ หากศิษย์น้องหยานเสวี่ยต้องการจะซื้อสิ่งใด เจ้าก็ให้นางไปได้เลย แล้วข
