บทที่ 346 สอนเจ้าหญิงหิมะปรุงยา
“รุกล้ำเขาโรคารึ”
หลิวฉิงหยุนที่บาดเจ็บหนักก็นิ่งอึ้งไปเมื่อได้ยินคำนี้ก็นิ่งอึ้งไปก่อนที่จะกระอักเลือดออกมาอีกคำหนึ่ง
“รุกล้ำเขาโรคา หลานชายของข้าเนี่ยนะไปรุกล้ำเขาโรคา”
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…..”
หากว่าผู้นำมหาราชาเมื่อครู่ไม่อธิบายออกมานั้น หลิวฉิงหยุนยังจะรู้สึกดีกว่าเมื่อได้ยินคำอธิบายนี้มากนัก และนี่ทำให้เขาโกรธจนต้องกระอักเลือดออกมาอีกคำ
ผอ.ฉีที่คอยพยุงหลิวฉิงหยุนอยู่เองก็ทำได้เพียงถอดถอนลมหายใจและส่ายหน้าไปมา
“นี่หรือคือผู้คุมกฎของวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่พวกเรานับหน้าถือตา”
“พวกนั้นไม่มีสมองเลยรึไง”
“พวกนั้นไม่เห็นรึไงว่าหลิวฉางเชิงนั้นเป็นเพียงนายพลขั้นต้น”
“นี่พวกเขาไม่เห็นรึไงว่าเขานั้นตกอยู่ในสภาพโง่งมขนาดไหน”
“ต่อให้หลิวฉางเชิงนั้นจะรุกล้ำเข้าไปในเขตห่วงห้ามจริง แต่คนเช่นเขาจะสามารถเดินทางนับพันกิโลในวันเดียวได้ยังไง”
ถึงแม้ทั้งสองคนจะยังคงไม่เข้าใจ แต่คำพูดของผู้นำกลุ่มมหาราชาเมื่อครู่ก็เพียงพอที่จะได้ยินทั่วทั้งเขาเทียมฟ้า
เป็นตอนนี้ที่ผู้อาวุโสลำดับสอง หลัวเฟิง ได้เดินเข้ามาหาทั้งสองคนอย่างช้าๆ “ผอ. ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่ง ข้าคิดว่าผู้คุมกฎของวิ
