บทที่ 344 ผู้มาเยือน
“เอาน่ะ อย่าพึ่งไปสนใจเรื่องนั้นในตอนนี้เลย”
หยานเสวี่ยพูดออกมาในขณะที่ดวงตายังแดงก่ำ ก่อนที่จะนำยาฟื้นฟูออกมาจากแหวนของตนส่งให้กับเฉินเฉียง
“ในตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดที่เจ้าต้องทำนั้นก็คือการรักษาอาการบาดเจ็บของเจ้า ส่วนเรื่องอื่นไม่ต้องกังวล ข้าจะปกป้องเจ้าอยู่ที่นี่”
เมื่อพูดจบ หยานเสวี่ยก็ได้ออกไปข้างนอก ก่อนที่จะปิดประตูลงแล้วนั่งจังก้าอยู่หน้าประตู
เฉินเฉียงถอดถอนลมหายใจก่อนจะพูดออกไปหาหยางเสวี่ยที่หน้าประตู “หยานเสวี่ย เจ้าอยู่ในสถานะเจ้านายของข้าแล้วมานั่งจังก้ามาปกป้องผู้ติดตามของตนเนี่ยนะ นี่จะยิ่งทำให้คนอื่นสงสัยเอานา”
“ยังมีหน้ามาพูดอีก”
หยานเสวี่ยพูดออกมาอย่างค่อนแคะ “ไม่ว่าใครก็ตามที่กล้าเข้ามาที่ห้องเจ้ามาแต่เพียงครึ่งก้าว ข้าจะฆ่ามัน”
“เรื่องอื่นไม่ต้องสน เจ้าแค่รักษาตัวเองไปเท่านั้นก็พอ”
เมื่อเห็นว่าหยานเสวี่ยยังคงดื้อรั้นที่จะทำ เฉินเฉียงก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก เขาปิดตาลงก่อนที่จะดูดซับผลของยาฟื้นฟู
ในตอนนี้ อาการบาดเจ็บของเขาดีขึ้นมาบ้างแล้ว อย่างน้อยๆเขาก็คงจะทำอะไรได้คล่องตัวขึ้น ส่วนเรื่องที่ว่าจะทำอะไรต่อหลังจากนี้ค่อยว่ากันอีกที
อย่
