างไรก็ตาม เรื่องราวมันไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิดไว้
เพียงสองวันผ่านไป สำนักเต๋าใต้บาดาลก็ได้เกิดเรื่องขึ้น
“ทุกคนในสำนักเต๋าใต้บาดาลจงฟัง ทั้งศิษย์และผู้ติดตามให้มารวมกันที่ลานกว้างปู่เซียน”
“หากใครไม่มาจะถูกสังหาร”
เสียงที่ดังลั่นจนราวกับจะสะเทือนผืนฟ้าผืนดินได้ดังก้องเขาเทียมฟ้าแห่งนี้ และนี่ทำให้เหล่าศิษย์แห่งสำนักเต๋าใต้บาดาลต่างก็รีบกุลีกุจอมายังที่ลานกว้างกันไปหมด
บนฝากฟ้านั้นมีสิบร่างได้ยืนตระหง่านพร้อมจิตสังหารที่ปลดปล่อยออกมา
“ศิษย์พี่ คนพวกนี้เป็นใครกันทำไมถึงกล้ามาออกคำสั่งทั้งๆที่ไม่ใช่ผอ.ของพวกเรา”
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกเขาเป็นใคร แต่การที่สามารถยืนบนอากาศได้แบบนี้แน่นอนว่าพวกเขานั้นย่อมเหนือกว่าผอ.ของพวกเราซะอีก”
“ข้าเคยเห็นผอ.ของพวกเราบินบนฟ้ามานับครั้งไม่ถ้วน แต่หากต้องยืนนิ่งบนอากาศแบบนี้….มันไม่ใช่สิ่งที่ผู้อยู่ในระดับราชาทั่วไปจะทำได้”
“เท่าที่ดู ข้าว่าพวกเขาอย่างน้อยต้องอยู่ในระดับมหาราชา”
“มหาราชารึ ศิษย์พี่ ข้าได้ยินมาว่ามหาราชาทั้งหมดในโลกปีศาจนั้นมีเพียงสิบกว่าคน แถมพวกเขาล้วนแล้วอยู่ภายใต้วิหารศักดิ์สิทธิ์นี่นา”
“อืม นั่นน่าจะเป็นไปได้มากทีเดียว แต่
