ฉีได้มองที่ศิษย์ในสำนักของตนที่อยู่เบื้องล่างอย่างพึงพอใจก่อนจะพยักหน้ารับและพูดออกมา “เรียนท่านผู้อาวุโสผู้คัดเลือก ศิษย์ในสำนักทั้งหมดในสำนักเต๋าใต้บาดาลของข้าออกมาครบแล้ว เชิญท่านโปรดพิจารณา”
แต่กระนั้น ผู้นำเหล่าผู้อาวุโสกลับตอบกลับด้วยสายตาที่เย็นชาปราดหนึ่ง
“ผอ. คนของเจ้าออกมาหมดแล้วรึ”
ผอ.ฉีที่ไม่เข้าใจในความหมายของประโยคนี้ก็เร่งรีบพยักหน้ารับ “ใช่แล้วครับ ท่านผู้อาวุโสผู้คัดเลือก ศิษย์ของสำนักเต๋าใต้บาดาลของข้านั้นต่างก็มารวมตัวกันที่นี่จนหมดสิ้นแล้ว”
“หลิวฉิงของสำนักเรานั้นถึงแม้ว่าจะพึ่งเข้าสำนักมาได้เพียงสามปี แต่เขาเองก็มีระดับการบ่มเพาะอยู่ในระดับนายพลเรียบร้อยแล้ว”
“ในส่วนของแผนกปรุงยา ลูกศิษย์โม่หยานเองแม้จะติดอยู่ในระดับของนักปรุงยาระดับสามมาสองปี แต่ตอนนี้เขาก็สามารถข้ามขั้นได้จนกลายเป็นศิษย์ที่มีความสามารถโดดเด่นคนหนึ่งของสำนัก”
“แล้วก็ยังมี….”
ผอ.ฉีนั้นคิดว่าผู้อาวุโสแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ตรงหน้านั้นมาในฐานะผู้คัดเลือกเพื่อเลือกศิษย์ที่มีความสามารถโดดเด่นของสำนักไปเข้าร่วม จึงเป็นธรรมดาที่เขาต้องเสนอชื่อผู้มีความสามารถโดดเด่นของสำนัก
แต่ในขณะที่เขากำลังบรรยายสรรพคุณของ
