ฉีนั้นเป็นเพียงราชาขั้นสูง เขาย่อมไม่อาจจะลอยตัวอยู่ในอากาศได้นานนักเฉกเช่นมหาราชาทั้งสิบ เขาทำได้เพียงปลดปล่อยพลังฟ้าดินในร่างให้คอยพยุงตัวไว้ในอากาศเพียงเท่านั้น
“ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าผู้อาวุโสมาจากวิหารศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ”
ชายวัยกลางคนท่าทางไม่เป็นมิตรได้มองไปที่ผอ.ฉีปราดหนึ่ง กอ่นจะพูดบางอย่างออกมาอย่างไร้อารมณ์ “เจ้าคือผู้ดูแลสำนักเต๋าใต้บาดาลงั้นรึ เรียกผู้บ่มเพาะของสำนักเจ้าออกมาให้หมด”
ผอ.ฉีรับโค้งรับคำสั่งอย่างเคารพก่อนจะหันหน้าไปตะโกนออกมาอย่างดังลั่น “ศิษย์สำนักเต๋าใต้บาดาลจงฟัง วางทุกอย่างในมือแล้วออกมาต้อนรับเหล่าผู้อาวุโสผู้คัดเลือกแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์เดี๋ยวนี้”
เมื่อได้ยินคำสั่งผอ.ของตน ทุกคนต่างเร่งรีบหลั่งไหลออกมายังลานกว้าง
แม้แต่ศิษย์ที่เก็บตัวบ่มเพาะ ในตอนแรกแม้จะได้ยินมหาราชาทั้งสิบตะโกนออกมา พวกเขานั้นก็ไม่ได้แยแส
แต่เมื่อได้ยินคำพูดของผอ.ฉีที่บอกกล่าวว่าคนทั้งสิบคือผู้อาวุโสแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ นี่ก็ทำให้พวกเขาไม่อาจเมินเฉิน แถมยังต้องการจะเสนอหน้าของตนไปพบเหล่าผู้อาวุโสแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ด้วยซ้ำ ต่อให้ตัวเองต้องเจ็บปวดจากการถูกขัดจังหวะในการบ่มเพาะก็ตาม
ผอ.
