ดับเก้าของเขานั้น ไม่ใช้สิ่งที่มหาราชาจะหลบไปได้
หลังจากเห็นมหาราชาผู้นี้ชะงักงันไป เฉินเฉียงก็รีบใช้เคลื่อนย้ายพริบตาออกจากเขตแดนของภูเขาไป
ถึงแม้คลื่นอัดกระแทกนี้จะทรงพลัง แต่สำหรับผู้ที่อยู่ในระดับมหาราชานั้นย่อมไม่ได้มีพลังจิตที่อ่อนแอแต่อย่างใด
เพียงแต่ในชั่วพริบตาที่มหาราชาผู้นี้ชะงักไป เฉินเฉียงนั้นกลับหลุดรอดออกไปแล้ว
นี่ทำให้มหาราชาผู้นี้ทำได้เพียงมองเฉินเฉียงหายไปต่อหน้าต่อตาและทำได้เพียงดำดินขึ้นไปสู่ผิวดินเพียงเท่านั้น
“พี่ใหญ่…..ไอ้หัวขโมยนั่นหนีไปอีกแล้ว”
“ห้ะ” ผู้นำกลุ่มอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงที่ขุ่นเคืองและโกรธเกรี้ยวก่อนจะพูดออกมา “ไม่เป็นไร ยังไงซะครั้งนี้พวกเราก็ได้เห็นหน้ามันแล้ว ต่อให้มันหนีไปสุดขอบฟ้าพวกเราก็จะตามล่าและฆ่ามันให้ได้”
“ไม่อย่างนั้นวิหารศักดิ์สิทธิ์จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกัน”
“ไอ้สอง กลับไปรายงานสถานการณ์ที่นี่กับทางวิหารก่อน”
“พวกเจ้าที่เหลือ เปิดเขตแดนแล้วไปช่วยกันไล่ล่าไอ้หัวขโมยนั่นกับข้า”
เพียงพูดจบ มหาราชาคนหนึ่งได้พุ่งตรงขึ้นเขาไป ส่วนคนที่เหลือนั้นได้เปิดเขตแดนและพุ่งไล่หลังเฉินเฉียงไปในทุกทิศทุกทาง
หลังจากเฉินเฉียงออกมาจากเขตแดนหมอกได้แล้ว
