งดูดมันไป
พวกมันต้องการสิ่งใดกัน
และเพื่อให้เข้าใจสถานการณ์นี้ เฉินเฉียงที่มั่นใจในขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของตนก็ได้เดินฝ่าตัวยึกยือเหล่านี้เข้าไป
หลังจากเดินฝ่าฝูงตัวยึกยือที่ค่อยๆมารวมตัวกันนี้แล้ว เขาก็ต้องตกตะลึงในสิ่งที่เห็นจนหัวใจเหมือนจะหยุดเต้น
กลายเป็นว่าตรงนั้นคือเขตแดนที่ถูกเปิดทิ้งเอาไว้
แถมในนั้นยังมีไอ้ตัวยึกยือเหล่านี้อยู่อย่างนับไม่ถ้วน และยังมีพวกมันอีกจำนวนมากที่พุ่งตรงเข้ามา
ยิ่งไปกว่านั้นคือพวกมันทำท่าราวกับต้องการจะเปิดเขตแดนพวกนี้อย่างสุดความสามารถซะอีก
ถึงแม้พลังจิตของเขายังถูกสะกดข่มอยู่ แต่เขาก็พบว่าประตูเขตแดนนี้มันเปิดขึ้นจริง
เขาเชื่อว่าอีกไม่นาน สักสิบปี ไม่สิ สักยี่สิบปี ประตูเขตแดนนี้จะขยายตัวขึ้นไปกว่านี้
แต่เพียงเฉินเฉียงเดินเข้าไปที่ประตูเขตแดนนี้ อยู่ๆเขาก็รู้สึกว่าทางเข้ามันค่อยๆหดเล็กลง
เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินเฉียงก็ไม่ลังเลแต่อย่างใด เขาปล่อยตัวตามตัวยึกยือเหล่านี้เข้าไปในเขตแดน
และเป็นตอนนี้ที่ทางเข้าที่เฉินเฉียงเข้ามานั้นได้ปิดตัวลง
อย่างไรก็ตาม ข้างในนี้มีตัวยึกยืออยู่สองตัวที่ยังค้างคาอยู่ที่ประตูทางเข้า และนั่นก็ทำให้มันถูกตัดขาดโดยพลังขอ
