ยานเสวี่ย แต่ดูเหมือนเป็นเพราะพักผ่อนไม่พอในช่วงสองวันมานี้จริงๆแหะ”
“ถ้าอย่างนั้นทำไมท่านไม่กลับไปก่อนล่ะ เดี๋ยวข้าเข้าไปดูคนเดียวก็ได้”
“ได้ยังไงกัน ข้าบอกไปแล้วนี่ว่าข้าจะมากับเจ้าที่นี่ รีบเข้าไปกันเถอะ”
หลังจากพูดจบ หลี่กวงที่มีเม่ยซินพยุงร่างกายอยู่ก็ได้เข้ามาในหอวิชา
หลิวฉางเชิงเบิกตากว้างในทันทีเมื่อเห็นว่าเม่ยซินเดินเข้ามา
หรือว่าวันนี้เขาจะได้ฟาดสองสาวงามอย่างเรียบวุธในวันเดียวกัน
เขาไม่คิดเลยจริงๆว่าสองสาวงามที่เขาเล่าลือกันจะมาอยู่ในที่ของเขาพร้อมกันในวันเดียว สวรรค์ช่างเมตตาหลิวฉางเชิงผู้นี้ยิ่งนัก
หลิวฉางเชิงนั้นหัวเราะร่าอยู่ภายใน แต่ก็เผยออกมาเพียงรอยยิ้มละไม
“เจ้าสองคนเป็นศิษย์ใหม่งั้นรึ พวกเจ้าได้อ่านกฎมาแล้วสินะ”
หลี่กวงมองจ้องไปยังหลิวฉางเชิงและรู้สึกไม่ดีขึ้นมาเล็กน้อย เขาทำเพียงเร่งลงข้อมูลที่เขาต้องการแล้วรีบเดินขึ้นบันไดไป
“น้องเม่ยซิน ระวังแต่แก่นั่นให้ดีล่ะ ข้าว่าเขาไม่ใช่คนดีนัก”
“ไม่มั้ง พี่ใหญ่หลี่กวง ทำไมข้าเห็นว่าท่านไม่ถูกกับใครเลยจริงๆนะ”
“บรรณารักษ์แบบนั้น ข้าว่าหากไม่ใช่คนดีคงไม่ยินยอมมาทำงานแบบนี้หรอก”
“ยังไงก็ระวังตัวไว้หน่อยแล้วกัน สัมผัส
