ุงยานั่นได้รับสาวงามมาสองคนเลยนะ”
“ก็ดีนะ เอาไงดี เจ้าอยากจะลองเข้าไปคุยกับนางดูมะ”
“นี่เจ้าลืมอะไรไปรึเปล่า หรือว่าเจ้าไม่รู้ว่าแผนกปรุงยานั่นมีจอมเสเพลอย่างหลิวเซียงอยู่ กับสาวงามเด็กใหม่แบบนี้ ดีไม่ดีก็ถูกมันหมายปองไปแล้ว”
“เออแหะ ต่อให้ไม่มีหลิวเฉียงแต่ก็ยังมีศิษย์ภายในอย่างฮูเฟิงที่เป็นผู้คุมสอบเมื่อวานนี่ ข้าว่าเขานั้นต้องสนใจแน่ๆ”
“เอาแค่ดูพวกนางเฉยๆแล้วกัน อย่าได้ไปยุ่งเกี่ยวเป็นพอ”
“หากพวกเราไปทำให้ไอ้สองคนนั้นขุ่นเคืองใจก็อย่าได้หวังจะจบจากที่นี่ด้วยดีเลย”
“เฮ้เฮ้เฮ้ ดูสินั่น อีกคนที่ว่ามาแล้ว”
ท่ามกลางสายตาที่จับจ้องราวกับหมาป่าหลายคู่ สาวงามอีกคนก็ได้ปรากฏตัวจากอีกทาง
“โว้ว วันนี้ช่างโชคดีนัก ได้เห็นสองสาวงามมาปรากฏตัวพร้อมกัน”
“เฮ้อ ไอ้พวกแผนกปรุงยาคงจะได้นอนตายตาหลับกันแล้วล่ะมั้งเนี่ย”
เม่ยซินที่พึ่งจะออกมาแล้วเห็นหยานเสวี่ยที่ท่าทางแปลกๆอยู่ไม่ไกลก็ได้มองไปปราดหนึ่งก่อนที่จะดึงหลี่กวงแล้ววิ่งเข้าใส่
เฉินเฉียงที่เห็นก็เตรียมจะเดินเลี่ยงไปแต่ก็ถูกเม่ยซินหยุดไว้ด้วยคำพูด
“พี่หยาน”
เฉินเฉียงเมื่อโดนเรียกแบบนี้ช่วยไม่ได้ที่ต้องหยุดเท้าลง ก่อนที่จะฝืนยิ้มออกมา
“น
