หน้านี้ทำให้เขานั้นรู้สึกราวกับตนเองไม่ได้ผ่านการสอบแต่อย่างใดก็กำลังตกอยู่ในสภาพอับอายจนลืมที่จะฟัง
แต่เมื่อได้เห็นสมุนไพรที่พึ่งจะถูกนำมาวางตรงหน้านั้น เขาก็ยิ้มออกมาอย่างมั่นใจ
“ศิษย์พี่ นี่มันคือเมล็ดมัสตาร์ด มันช่วยเพิ่มความอบอุ่นให้แกร่ร่างกาย เสริมสุขภาพให้กับปอดและตับ ช่วยบรรเทาอาการวิงเวียน อาการคัน และห้ามเลือด และสามารถป่นเป็นผงโรยบนผ้าพันแผลเพื่อช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการห้ามเลือดได้”
“ถูกต้อง” ผู้คุมสอบพยักหน้ารับ ก่อนที่จะนำตัวยาอีกชนิดออกมา ลักษณะมันคล้ายกับโสม แล้วเขาก็ได้ถามออกมา “นี่คืออะไร”
“ฮี่ฮี่ฮี่ มันถูกเรียกว่าราชันย์แห่งผืนป่า ตระกูลของข้ามีมากมายนัก มันสามารถเสริมสร้างสมรรถภาพทางเพศ ปอด ตับ สร้างความอบอุ่นให้ร่างกาย เสริมสร้างสายตา และสมอง นอกจากนี้ยังใช้ในการปรุงยาดวงตาวินาศ และรักษาโรคริดสีดวงทวาร”
เมื่อเห็นท่าทางมั่นหน้าของหลี่กวงนี้แล้ว ชายผู้คุมสอบที่ใส่แว่นก็เริ่มรู้สึกรำคาญขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เขาไม่คิดเหมือนกันว่าหลี่กวงที่มาจากตระกูลที่ร่ำรวยนี้จะมีความรู้ตัวยาขนาดนี้
“ถูกต้อง แต่ที่เจ้าบอกออกมาว่าตระกูลของเจ้ามีพวกมันมากมาย ข้าไม่เชื่อว่าพวกเขาจะเอาไว
