้ใช้ปรุงยาดวงตาวินาศหรอกนะ ไม่งั้นก็คงจะไม่เก็บไว้มากมายขนาดนี้ ข้าว่าตระกูลของเจ้าคงเอาไว้ทำยาแก้ริดสีดวงมากกว่า”
“เอ่อออออ” หลี่กวงใบหน้าแดงฉานในทันทีก่อนที่จะถามออกมาอย่างงงๆ “ศิษย์พี่ ยังมีสิ่งอื่นอีกหรือไม่”
ชายผู้คุมสอบได้โบกมือขับไล่แล้วพูดออกมา “พอแล้ว ผ่าน”
“เยี่ยมมมมม”
หลี่กวงวิ่งออกมาจากห้องอย่างรวดเร็วราวกับกำลังปวดท้อง ก่อนที่จะส่งสายตาบางอย่างกับเม่ยซิน ที่เข้าไปสอบต่อจากเขาก่อนที่จะเดินออกมา
การสอบของเม่ยซินเองก็ง่ายกว่าหลี่กวงมากนัก
ยังไงซะ สาวงามมักเป็นที่ต้องการตัวจากทุกที่อยู่แล้ว
“คุณหนูเม่ยซิน ตราบใดที่ท่านบอกได้ว่าสิ่งนี้คืออะไร ท่านก็จะผ่านในทันที” ผู้พูดก็คือชายสวมแว่นได้นำดอกไม้ที่มีหลากสีสันออกมา
เมื่อเม่ยซินเห็นก็ยิ้มหวานในทันที “ศิษย์พี่ นี่มันง่ายมากเลยค่ะ หากข้าเข้าใจไม่ผิด มันคือดอกไม้ร้อยสีสัน มันจะบานในพื้นที่ที่หนาวเย็นอย่างที่สุด และเปียกชื้นตลอดเวลา มันเป็นส่วนหนึ่งในการปรุงยาละลายเลือด”
“ถูกต้อง คุณหนูเม่ยซิน ท่านผ่าน เชิญ” ผู้คุมสอบยิ้มส่งพลางผายมือให้
“ต่อไป หยานเสวี่ย”
ชายผู้คุมสอบพูดออกมาด้วยเสียงพอประมาณ
-ตาข้าแล้ว อย่าลืมที่ข้าบอกล่ะ
