เหอเหอ พี่ฮู ข้าไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น” หลิวฉิงรีบโบกมือไปมาในทันทีแล้วพูดต่อ “ที่ข้าหมายถึงคือไอ้ขยะนี่มันประกาศออกมาว่าจะออกจากเผ่าพันธุ์ของข้าไปแล้วต่างหาก”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือ ในวันที่ฮั่นจุยประกาศกร้าวว่าจะทรยศต่อเผ่าพันธุ์นี้ นายเหนือหัวและพี่ฮูเองก็อยู่ด้วย กับเรื่องนี้ก็น่าจะเพียงพอที่จะทำให้ท่านเชื่อว่าข้าไม่ได้มีปัญหากับเรื่องนี้”
“สิ่งที่ข้าจะบอกนั้นคือเรื่องราวที่ฮั่นจุยได้ก่อเอาไว้มันไม่ได้เกี่ยวข้องกับพวกข้าแต่อย่างใด”
เฉินเฉียงได้ยื่นมือหนึ่งออกมาตบกลางอากาศเป็นสัญญาณว่าให้นั่งลงก่อนแล้วพูดออกมา “ผู้อาวุโสสูงสุดหลิวฉิง โปรดใจเย็นลงก่อน”
“หลังจากฮั่นจุยได้ประกาศออกมาว่าทรยศต่อเผ่าพันธุ์ มันก็ได้ไปเข้าร่วมกับสมาคมมนุษย์กลายพันธุ์แทน”
“ผู้อาวุโสสูงสุดหลินจิ้นสามารถยืนยันได้เรื่องนี้”
“อย่างไรก็ตาม ฮั่นจุยนั้น เมื่อได้ไปเข้าร่วมกับมนุษย์กลายพันธุ์แล้ว มันผู้นั้นได้รับหน้าที่ในการพัฒนาแก่นแผ่นพลังงาน และด้วยเหตุนั้นทำให้บังเกิดสัตว์หายนะขึ้นได้ในวันนี้”
“เป็นเช่นนั้น” หลิวฉิงเมื่อได้ยินก็ถอดถอนลมหายใจของตนออกมา
ตราบใดที่เรื่องราวของฮั่นจุยที่ก่อไว้นั้น พวกเขาไม่ต้องเป็นไม้
