ษย์อีก”
“ท่านผู้อาวุโสสูงสุด ไม่ว่ายังไงท่านก็ไม่อาจปล่อยเฉินเฉียงให้ทำตัวตามอำเภอใจแบบนี้ต่อไปนะครับ”
เมื่อได้ยินแบบนี้แล้ว หลิวฉิงได้ตบที่วางแขนของตนอย่างดังแล้วตะคอกออกมา “เฉินเฉียง เขาโชวหยางไม่ใช่สถานที่ให้เด็กน้อยเช่นเจ้ามาอวดดี ใครก็ได้ ลากตัวมันมาให้ข้า”
เมื่อได้ยินคำสั่งของผู้อาวุโสสูงสุดของตน ผู้อาวุโสทั้งหลายต่างก็พุ่งตรงไปหาเฉินเฉียง
เมื่อเห็นฉากนี้ ฮูเตี๋ยนได้ก้าวขึ้นหน้ามาบดบังเฉินเฉียงแล้วตะคอกออกมาดังลั่นยิ่งกว่า “พวกเจ้ากล้าดียังไง เหอะ ใครเก่งจริงก็เข้ามา”
เมื่อพูดจบ ฮูเตี๋ยนได้ปลดปล่อยคลื่นพลังออกไปทางด้านหน้าของตน ทำให้ผู้อาวุโสที่อยู่ระดับราชาจอมพลขั้นกลางนับสิบคนถอยร่นไปสองถึงสามเมตรในทันที
เมื่อเห็นฉากนี้ หลิวฉิงได้แสดงท่าทีที่ไม่ปลื้มออกมา “พี่ฮู ท่านหมายความว่ายังไงกัน เพียงแค่เฉินเฉียงเป็นศิษย์ของท่านแต่ท่านกลับไม่คิดเห็นเขาโชวหยางของข้าอยู่ในสายตาเลยรึ”
เพียงสิ้นคำของหลิวฉิง เสียงหัวเราะก้องกังวานก็ได้ดังขึ้นมาจากด้านนอกหอประชุม
“ฮ่าฮ่าฮ่า น้องหลิวฉิง ข้าไม่คิดเลยจริงๆว่าเขาโชวหยางของเจ้าจะกล้าทำตัวอย่างไม่ยำเกรงเช่นนี้ ข้า เฒ่าหลูคนนี้อยากเห็นยิ่งนักว่าเจ้าจะกล้
