ต่างก็กระตุกกันอย่างไม่หยุดยั้ง
“เอ่ออออ เกี่ยวกับเรื่องนี้…..”
หลินจิ้นลังเลอยู่นานก่อนที่จะพูดออกมา “….พี่ฮู ข้าเองก็รับรู้เรื่องนี้มาแล้ว อย่าว่าแต่พวกมนุษย์และสัตว์ประหลาดเลย แม้แต่มนุษย์กลายพันธุ์เองก็เสียหายไปไม่น้อย”
“โฮ่ ถ้าอย่างนั้นแล้ว น้องหลิน เจ้าเองก็ไม่รู้หรอกรึว่าใครเป็นผู้สร้างสัตว์หายนะเหล่านี้”
เมื่อเห็นท่าทางที่เย็นชาของฮูเตี๋ยนในตอนนี้ หลินจิ้นถึงกับต้องสะอึกและรีบถามออกมา “พี่ฮู ข้าไม่รู้เรื่องนี้เลยจริงๆ อีกอย่างไม่ใช่ว่าฮูยตู๋ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวในโลกใบนี้ไม่ใช่หรือ แล้วทำไมท่านถึงได้ถามเกี่ยวกับเรื่องนี้กัน”
“หึหึหึ” ฮูเตี๋ยนหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา “หลินจิ้น ที่เจ้าพูดมาก็ถูก”
“ฮุยตู๋ของข้านั้นไม่เคยสนใจเรื่องราวทางโลก และไม่ได้ไยดีกับการแก่งแย่งชิงดีกันของพวกเจ้าทั้งสามเผ่าพันธุ์”
“แต่ในตอนนี้มันเป็นสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับภัยอันตรายของโลกใบนี้”
“ด้วยการปรากฏตัวของสัตว์หายนะเหล่านี้ หากไม่พวกข้ายื่นมือเข้ายุ่งแล้วจะให้ยืนดูสิ่งมีชีวิตทั่วทั้งโลกตายห่ากันไปหมดเฉยๆรึไงกัน”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลินจิ้นไม่กล้าเอ่ยคัดค้านแต่อย่างใด
“ข้าขอถามเจ้า ทำไมถึงได้ปรากฏสัตว์หา
