ยนะเหล่านี้ขึ้นมาบนโลกได้กัน”
เมื่อเห็นท่าทางที่ดุร้ายของฮูเตี๋ยน ใบหน้าของหลินจิ้นและผู้อาวุโสคนอื่นถึงกับซีดเผือดและตระหนกในทันที
“พี่ฮู ข้าไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้จริงๆ”
ในฐานะที่เป็นผู้นำของมนุษย์กลายพันธุ์ โดยปกติแล้วเขาจะทำให้หน้าตัวแดงฉานเข้าไว้เพื่อทำให้ผู้คนต่างก็สะพรึง แต่เมื่อถึงตอนนี้แล้วเขาไม่ได้มีเวลาใส่ใจเรื่องนั้นแต่อย่างใด
เมื่ออยู่ต่อหน้าฮูยตู๋ ต่อให้รวมกองกำลังของสามเผ่าพันธุ์เข้าด้วยกันก็ไม่อาจต่อกรได้แม้แต่น้อย
“ฮึ่ม หลินจิ้น เจ้ายังมีหน้ามาโกหกต่อหน้านายเหนือหัวของข้าอีกเรอะ”
“นี่…..พี่ฮู ท่านไปได้สิ่งนี้มาจากไหน” หลินจิ้นสับสันในทันทีจนต้องมองไปที่เฉินเฉียงและฮูเตี๋ยนอย่างสงสัยเมื่อได้เห็นบางสิ่งที่อยู่ในมือฮูเตี๋ยน
มันคือธงตราสามเหลี่ยมที่อยู่ในมือของฮูเตี๋ยน และนี่ทำให้ฮูเตี๋ยนได้ถามออกมาอย่างเย็นชาอีกครั้ง “หลินจิ้น เจ้าคงจะคุ้นเคยกับธงตรานี้อยู่ใช่หรือไม่”
“นี่…..ธงตราสามเหลี่ยมของราชาสวรรค์ไม่ใช่รึ” หลินจิ้นได้พูดออกมาในขณะที่มองไปที่ธงตรานี้ด้วยตาที่เบิกโพลง
“ถูกต้อง”
หลังจากฮูเตี๋ยนเก็บธงตรานี้ไป เขาก็ได้พูดออกมา “หลินจิ้น เมื่อยี่สิบสามปีก่อนยามที่ข้าช่วยชีวิตราชา
