กท่านได้เข้าร่วม พวกเราก็ไม่ต้องเกรงกลัวใครหน้าไหนแล้ว”
“ถูกต้อง ศิษย์น้อง ฮุยตู๋นั้นทรงพลังสมคำร่ำลือจริงๆ ไม่คิดเลยว่าศิษย์น้องจะโชคดีขนาดนี้ หากมีเขามาเสนอกับข้าแบบนี้ข้านี่จะไม่คิดปฏิเสธแต่อย่างใดเลยจริงๆ”
“กัปตัน โอกาสดีๆแบบนี้ไม่ได้มีกันบ่อยๆนา”
เมื่อเห็นว่าคนในกองกำลังเทียนเว่ยพยายามผลักดันเฉินเฉียงอย่างสุดชีวิต ฮูเตี๋ยนก็ได้หัวเราะออกมาแล้วพูดต่อ “เฉินเฉียง หากตาแก่คนนี้พูดออกมาว่าจะรับพวกเจ้าและหยานเสวี่ยเข้าร่วมกับพวกเราล่ะ เจ้าคิดว่าไง”
“ขอบคุณผู้อาวุโสสูงสุดที่ปรารถนาดีกับพวกเรา”
ในขณะที่ทุกคนเมื่อได้ยินแล้วรีบโค้งคำนับอย่างตื่นเต้นยินดีนั้น ทุกคนก็ได้หันไปมองเฉินเฉียงอีกครั้ง
“กัปตัน ท่านคิดว่ายังไง”
เฉินเฉียงเมื่อได้ยินก็หันไปมองหยานเสวี่ยและคนอื่นๆในกองกำลังของตนแล้ว เมื่อเขาได้มองเข้าไปในดวงตาก็เข้าใจได้ว่า หากพวกเขาได้เข้าร่วมกับฮุยตู๋จะมีความสุขมากมายเพียงใด
แต่นี่ก็กลับแสดงให้เห็นเหมือนกันว่ากองกำลังของเขานั้นไม่ได้ยึดติดในสิ่งที่เขาได้ยึดมั่น แต่ก็ว่าไม่ได้เพราะด้วยการที่พวกเขาต้องเผชิญหน้าภัยอันตรายอย่างการพบเจอมนุษย์กลายพันธุ์และสัตว์ประหลาดมาโดยตลอด จะดีกว่าหากพวกเขาจะได้ที่พักพิงอย่างสถานที่ที่ต่อให้ไม่ต้องหลบซ่อน ก็ไม่มีใครกล้าที่จะยุ่งเกี่ยว
และฮุยตู๋เองก็สามารถตอบสนองความต้องการของพวกเขาได้เป็นอย่างดี
ความจริงแล้ว เฉินเฉียงเองก็คิดเรื่องนี้ไว้เหมือนกัน หา
