วเข้าสู่ระดับกึ่งราชาไปเรียบร้อยแล้ว
แต่ต่อให้เขารู้ เขาก็คงจะยังคงความมั่นใจที่จะฆ่าเฉินเฉียงได้อย่างง่ายดายได้อยู่ดี
แต่หลินเฟิงที่เฝ้ามองเหตุการณ์อยู่นี้ เขานั้นได้เห็นกับตาตัวเองว่าเฉินเฉียงได้ใช้ทักษะผ่ามิติมาแล้วกับตา
ต่อให้เฉินเฉียงจะกลับมาอยู่ในรูปลักษณ์ที่แท้จริงมาแล้ว แต่นั่นก็ควรจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับการที่เฉินเฉียงเรียนรู้กับทักษะผ่ามิติแต่อย่างใด เพราะไม่ว่ายังไงซะ มันก็ยังเป็นทักษะของราชาขุนพลที่ยากจะเรียนรู้ได้อยู่ดี
และคนที่เขารับรู้ว่าเรียนวิชานี้ได้นั้นก็มีเพียงผู้อาวุโสสูงสุดแห่งฮุยตู๋อย่างฮูเตี๋ยนเพียงเท่านั้น
แถมเขายังมีลางสังหรอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่าหากมีการปะทะกันจริง ผู้ที่ชนะ ไม่ว่ายังไงก็เป็นเฉินเฉียงอยู่ดี
หลังจากที่เว่ยหยวนตี้บังคับให้พลังฟ้าดินของตนกดดันร่างของเฉินเฉียงเอาไว้ เขาได้ถ่มถุยน้ำลายออกมาทีหนึ่งก่อนที่จะซัดฝ่ามือพุ่งตรงไปที่เฉินเฉียง
“เฉินเฉียง พ่อของเจ้าในตอนนั้นรอดพ้นจากฝ่ามือสลายใจนี้ไปได้ ในวันนี้ เจ้าเองก็จงรับรู้ความทรงพลังและตกตายโดยฝ่ามือนี้ของข้าซะ”
เว่ยหยวนตี้นั้นคิดว่าพลังฟ้าดินของตนกักขังเฉินเฉียงไว้ได้แล้ว แต่ในความจริงนั้น พลังนี้ไม่มีผลกับเฉินเฉียงเลยสักน้อยนิด
ต่อให้เฉินเฉียงไม่ได้ดูดซับทักษะของเฉินเทียนเว่ยมา แต่ด้วยขอบเขตจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ขั้นสูงของเขาแล้ว ต่อให้ไม่แสดงมันออกมาแต่พลังฟ้าดินนี้ก็ไม่ได้ส่งผลกับเขาเท่าไหร่
ย
