บทที่ 306 ลับลวงพราง(1)
“ข้าเองก็รู้สึกได้ว่ากัปตันของพวกเรานั้นข้ามขั้นไปแล้ว แถมดีไม่ดีจะก้าวเข้าสู่ระดับราชาไปแล้วด้วยซ้ำ”
เมื่อได้ยินคำพูดของเจิ้งยี่ จางหยวนและคนอื่นๆที่ได้ยินต่างก็แสดงออกมาอย่างตื่นเต้นยินดี
ก่อนหน้านี้ในกองกำลังเทียนเว่ยนั้นมีเพียงเจิ้งยี่เท่านั้นที่มีระดับการบ่มเพาะที่แข็งแกร่งที่สุด โดยเขาอยู่ในระดับกึ่งราชา
นี่จึงทำให้ทุกคนนั้นต่างก็คิดว่าคนแรกที่ก้าวไปถึงระดับราชานั้นย่อมหนีไม่พ้นเจิ้งยี่เป็นแน่
ใครจะไปคิดว่ากลับกลายเป็นเฉินเฉียงที่ก้าวไปถึงจุดนั้นเป็นคนแรกในกองกำลัง
ถึงแม้ทุกคนจะยังไม่แน่ใจ แต่ด้วยคลื่นพลังที่เฉินเฉียงปลดปล่อยออกมานี้นั้นมันทรงพลังเกินกว่าเจิ้งยี่ไปไกลมาก
นี่จึงไม่แปลกหากว่าทุกคนที่เห็นเฉินเฉียงในตอนนี้จะคิดว่าเขาก้าวเข้าสู่ระดับราชาไปแล้ว
แต่ให้บอกความจริงไปตอนนี้ ทั้งจางหยวนและคนอื่นๆก็คงจะยากที่จะยอมรับได้
นั่นก็เพราะพวกเขาได้เห็นการร่ายรำที่ทรงพลังนี้และคลื่นพลังที่รุนแรงต่อหน้าต่อตาของพวกเขา
แต่กับหยานเสวี่ยนั้น เมื่อเธอได้เห็นเฉินเฉียงที่กำลังร่ายรำเพลงดาบนี้กับบังเกิดความรู้สึกที่แตกต่างกันออกไป
เธอรู้สึกว่ามันคุ้นเคยอย่างที่สุด
มันราวกับจะเป็นเพลงดาบทำลายวิญญาณที่ราชาสวรรค์ของเธอได้แสดงออกมาก่อนหน้านี้
หากไม่ใช่ว่าเธอยังเห็นรูปลักษณ์ของคนที่อยู่ตรงหน้าว่าเป็นเฉินเฉียงล่ะก็ เพียงแค่อานุภาพของเพลงดาบและคลื่นพลังที่เขาปลดปล่อยออกมา
