ทอดความแค้นที่ฝังลึกนี้มาด้วย”
“ไม่อย่างนั้น ข้าผู้นี้ก็ไม่สมควรจะเป็นลูกของราชาสวรรค์ ”
“พี่ชายทั้งหลาย หากพวกเจ้าต้องการร่วมทางกับข้าไปบนเส้นทางที่ยากลำบากนี้แล้วก็จงก้าวออกมา”
เพียงสิ้นคำของเฉินเฉียง เจิ้งยี่เป็นคนแรกที่ก้าวเดินขึ้นมา
ตามด้วยหยานเสวี่ย
จางหยวน
และไม่นาน กองกำลังเทียนเว่ยทุกคนก็ได้ก้าวขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียง
เฉินเฉียงที่ไม่อยากเสียเวลาอีก ก็ได้วาดมือของตน พร้อมกับเปิดโลกใบเล็กและนำพาทุกคนเข้าไปอยู่ในนั้น
“ผู้บัญชาการหลิงเว่ย”
เฉินเฉียงมองไปทางหลิงเว่ย ก่อนที่จะหันไปทางหลุมศพของเฉินเทียนเว่ยและซุนต้าฮู่พร้อมกับพูดออกมาด้วยเสียงที่นุ่มลึก “ข้าคงต้องขอรบกวนท่านหาคนมาดูแลหลุมศพให้ข้าด้วย”
“หากมีผู้ใดกล้ามาก่อปัญหาที่นี่ ขอให้ท่านรีบส่งข้อความบอกข้าในทันที”
“ไม่ต้องกังวล ขุนพลเฉินเฉียง”
“ตราบใดที่ข้ายังอยู่ที่อาณานิคมแห่งนี้ ข้าย่อมปกป้องหลุมศพของนายพลเทียนเว่ยเป็นอย่างดี”
เรื่องราวในวันนี้ได้ทำให้หลิงเว่ยนั้นเปิดโลกทัศน์แล้วจริงๆ
เขาไม่คิดมาก่อนว่าบุคคลในตำนานของตึกจอมพลเหมันต์จันทราอย่างเฉินเทียนเว่ยนั้น ยังคงมีชีวิตอยู่
แต่หลังจากที่รู้ความจริงได้ไม่ถึงครึ่งวัน เขาก็ได้จากไปอีกอย่างไม่หวนคืน
และที่ไม่คาดถึงยิ่งกว่าก็คือเฉินเฉียง เด็กน้อยแห่งอาณานิคมเขาหมางนั้นจะกลายเป็นผู้ที่อยู่ในระดับราชาขุนพลที่ทุกคนต่างก็ยอมรับนับถือ
ต่อให้เขาต้องตกตายในตอนนี้ นี่ก็เพียงพอจะให้เ
