ต่น้อย”
“ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่าทำไมนายพลเทียนเว่ยของพวกเราต้องกลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ก็เพราะเว่ยหยวนตี้อีก และจะให้พวกเราปล่อยเว่ยหยวนตี้ไว้เฉยๆเนี่ยนะ ฝันไปเถอะ”
“ต่อให้ต้องถูกขับไล่จากเผ่าพันธุ์ พวกเราก็ไม่เสียใจ หากพวกเราจะเสียใจก็เพราะการปล่อยให้ท่านไปเผชิญหน้ากับพวกนั้นคนเดียวมากกว่า”
“ข้าด้วย”
“ศิษย์น้องเล็ก ข้าเองก็คิดเช่นนั้น”
…..
เมื่อได้ยินคำทัดทานอย่างพร้อมเพรียงของบรรดาพี่ชาย(สาว)ทั้งหลายของตนไปแล้ว จิตใจของเฉินเฉียงก็รู้สึกภูมิใจอย่างเต็มเปี่ยมในการที่เขาได้เข้าร่วมกับกองกำลังเทียนเว่ย
“ดี ข้า เฉินเฉียง ในชีวิตนี้ของข้า การที่ได้มีพี่ชายที่ดีแบบพวกเจ้าแล้ว ต่อให้ต้องตกตายก็ไม่เสียชาติเกิด”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงก็ได้ชี้ไปที่หน้าอกของตนและบังเกิดช่องทางเข้าสู่โลกใบเล็กที่อยู่กลางอก พร้อมกับรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนเป็นเฉินเทียนเว่ย
“ราชาสวรรค์”
“พ่อบุญธรรม”
ด้วยการเปลี่ยนแปลงของเฉินเฉียงในตอนนี้ทำให้หยานเวี่ยและคนอื่นๆนิ่งเงียบไปอยู่พักหนึ่ง
ยังไม่รวามถึงการที่หยานเสวี่ยได้เห็นโลกใบเล็กของเฉินเฉียงที่ทำให้หยานเสวี่ยคุ้นเคยเป็นอย่างดีนี่อีก
“…..เฉินเฉียง…นี่…นี่…นี่..มันโล…..ของพ่อบุญธรรมเหรอ”
เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของเฉินเทียนเว่ยในตอนนี้พยักหน้ารับ ก่อนที่จะพูดออกมาด้วยเสียงที่นุ่มลึก “ไม่เลว”
“ในเมื่อข้า เฉินเฉียงผู้นี้ได้รับสืบทอดทุกอย่างมาจากพ่อของข้า ข้าย่อมสืบ
