ร่างแหไปกับข้านะ ข้าว่า…”
“ไม่ กัปตัน ท่านพูดผิดแล้ว”
จางหยวนได้พูดขัดขึ้นมา “นายพลเฉินเทียนเว่ยนั้นคือผู้ก่อตั้งกองกำลังเทียนเว่ย เขาเป็นถึงผู้นำทางจิตวิญญาณของกองกำลังเทียนเว่ยของพวกเรา”
“หากมีเหตุที่เกี่ยวข้องกับเขา นั่นย่อมเป็นเรื่องของทุกคนในกองกำลัง”
“ถูกต้อง กัปตัน เรื่องของนายพลเทียนเว่ยย่อมเป็นเรื่องของพวกเรา”
ถึงแม้การตัดสินใจของจางหยวนและคนอื่นๆในกองกำลังเทียนเว่ยนั้นจะทำให้เฉินเฉียงรู้สึกทราบซึ้งใจอย่างมากก็ตาม แต่ในครั้งนี้เป็นการเผชิญหน้ากับเว่ยหยวนตี้ แน่นอนว่าเรื่องนี้จะไม่จบแค่ที่ตัวเขาเป็นแน่
“พี่น้อง ข้า เฉินเฉียง ต้องขอบคุณแทนพ่อของเข้าที่แม้แต่ล่วงเลยมาถึงตอนนี้ พวกเจ้าก็ยังนับถือเขาขนาดนี้”
“แต่ก่อนที่พ่อของข้าจะตายลงไป เขาคือราชาสวรรค์แห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์กลายพันธุ์”
“หากพวกเจ้าร่วมทางไปด้วยข้าเกรงว่าจะทำให้พวกเจ้าเป็นศัตรูกับเผ่าพันธุ์มนุษย์ไปในทันที”
“ที่พ่อของข้าไม่อยากจะให้ข้าแก้แค้น สาเหตุหลักแล้วก็มาจากเหตุนี้”
“และข้าเองย่อมไม่ต้องการให้พวกเจ้าเป็นศัตรูกับมนุษยชาติไปด้วยกับข้าอย่างแน่นอน”
“กัปตัน ท่านพูดจาไร้สาระอะไรออกมา นี่ท่านจำคำสาบานของพวกเราไม่ได้แล้วรึไง”
“ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม กองกำลังของเราจะเป็นหนึ่งเดียวกัน เผชิญหน้าปัญหาไปด้วยกัน”
“ส่วนเรื่องที่นายพลเทียนเว่ยก็คือราชาสวรรค์นั่นแล้วยังไงกัน”
“เขาเองก็ไม่เคยสร้างความยากลำบากให้กับพวกเราเลยแม้แ