ด
เมื่อหวู่เจียงได้สติ เขาก็พบว่าเฉินเฉียงนั้นในมือซ้ายคว้าจับคางของค้างคาวพิษเพลิงเอาไว้ ส่วนมือขวาในตอนนี้ได้คว้าคอของเขาเอาไว้ พร้อมดวงตาที่จ้องมองเขาอย่างคุกรุ่นราวกับแปลวไฟ
ชื่อของเฉินเฉียงนั้นพูดกันตรงๆแล้วพึ่งเป็นที่รู้จักกันประมาณสองปีเท่านั้น
ทุกคนที่พูดถึงเขาต่างก็บอกกันว่า แม้เขาจะเป็นเพียงนายพลวิญญาณขั้นสูง แต่ความทรงพลังของเขานั้น แม้แต่กึ่งราชาก็ยังไม่ยากจะยุ่งเกี่ยว
ในฐานะที่เขาเป็นผู้นำกองกำลังเผ่าพันธุ์มนุษย์ เมื่อได้ยินชื่อเสียงของเฉินเฉียงในครั้งแรก เขาก็หัวเสียกับเฉินเฉียงในทันที
ยังไงซะ นายพลวิญญาณก็คือนายพลวิญญาณ จะไปแกร่งกล้าเกินกว่าระดับกึ่งราชาได้ยังไงกัน
แต่เป็นตอนนี้ที่คนดักดานผู้นี้รับรู้แล้วว่าตำนานเรื่องเล่านั้นเป็นความจริงเสียยิ่งกว่าที่เล่าลือ
เมื่อได้เห็นดวงตาที่ราวกับพร้อมจะกินเขาเข้าไปได้ทั้งเป็น หวู่เจียงก็ได้อ้าปากที่สั่นเครืออย่างหวาดกลัวของตนถามออกมา “เฉิน…เฉินเฉียง เจ้า…เจ้าจะทำอะไร”
“อย่าบอกนะว่าเจ้า….เจ้าจะช่วยมนุษย์กลายพันธุ์พวกนี้ฆ่าข้า”
เมื่อคนในกองกำลังของหวู่เจียงเห็นฉากนี้ พวกเขาก็รีบรุมล้อมเฉินเฉียงเอาไว้
“ปล่อยกัปตันของพวกเราซะ”
คนที่หวู่เจียงนำมานี้มีมากกว่าห้าสิบคน
อย่างไรก็ตาม นอกจากเขาและรองกัปตันที่เป็นนายพลวิญญาณขั้นสูงแล้วนั้น
นักรบคนอื่น กว่าครึ่งอยู่ในระดับนายพลวิญญาณขั้นต้น และอีกส่วนหนึ่งเป็นผู้ที่พึ่งจะเข้าสู่ระดับกลางเพ
