ิดปากพูดออกมา
“อย่าได้รีบร้อนไปท่านผู้อาวุโสหลี่ เดี๋ยวข้าจะพูดจุดสำคัญเดี๋ยวนี้แหละ”
เมื่อพูดจบ ราชาสวรรค์ก็ได้หันไปหาฮั่นจุยแล้วพูดต่อ
“ในตอนนั้น หลังจากที่ใบหน้าของฮั่นจุยได้รับบาดเจ็บ เป็นธรรมดาที่เขาจะเลือดขึ้นหน้า….โกรธจัด และนี่จึงทำให้เขาโจมตีใส่เฉินเฉียงซ้ำด้วยพลังทั้งหมดที่มี”
“อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้นไม่มีใครคาดคิดว่า ในช่วงเวลาหายนะของเฉินเฉียงนั้นจะมีบางคนที่เข้ามาแทรกแซงและเข้ามาช่วยเฉินเฉียงไปได้”
“ทุกท่าน ราชาผู้นี้เชื่อว่าราชาทุกท่านก็คงจะสนใจไม่น้อยเกี่ยวกับผู้ที่สามารถยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเจ้าเด็กนั่นให้รอดพ้นไปจากผู้อาวุโสสูงแห่งเผ่าพันธุ์อย่างฮั่นจุยไปได้”
“คงไม่ใช่ว่า….จะเป็นผู้อาวุโสสูงสุดแห่งมนุษย์ หลิวฉิงนั่นหรอกนะ”
ผู้อาวุโสหลี่ที่คิดถึงความเป็นไปได้ก็ได้รีบพูดออกมา
“หลิวฉิงรึ ข้าจำได้ว่านั่นคือผู้อาวุโสที่แกร่งกล้าที่สุดในเผ่าพันธุ์มนุษย์เลยนะนั่น แต่เขาก็เก็บตัวมาเกือบสามร้อยปีแล้วไม่ใช่รึ”
“นั่นสิ หลิวฉิงเป็นถึงผู้อาวุโสสูงสุดของพวกมนุษย์ แถมระดับการบ่มเพาะของเขาก็ยังอยู่ในระดับจอมพลขั้นสูงอีก ข้าเองก็คิดว่ามีเพียงเขาเท่านั้นที่ยื่นมือเขามายุ่งกับฮั่นจุยได้ เป็นแบบนั้นใช่รึเปล่า”
“เป็นไปได้ว่าเฉินเฉียงนั้นอาจจะเป็นคนที่เกี่ยวข้องกับหลิวฉิงผู้นั้น แต่จะใช่เหรอ คนหนึ่งก็แซ่หลิว อีกคนก็แซ่เฉิน”
ในขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอยู่นี้ ราชาแห่งมนุษย์กลายพันธุ์ทุกค