นก็ได้เห็นสีหน้าที่ยากจะกล่าวของฮั่นจุยที่เปลี่ยนแปลงไป หากจะพูดชัดๆก็คือ จากโกรธสุดขั้ว เป็นความกลัวสุดที่จะหยั่ง
และเมื่อเห็นท่าทางนี้ของฮั่นจุยแล้ว อาวุโสหลี่และทุกคนต่างก็คิดว่าข้อสังเกตของตนนั้นถูกต้องแล้ว
หากเป็นอย่างนั้นจริง การลงมือของพวกเขาก็คงจะยุ่งยากเลยทีเดียว
หากหลิวฉิงรู้ว่ามนุษย์กลายพันธุ์นั้นหมายหัวเฉินเฉียงเอาไว้ เป็นไปได้ว่าหลิวฉิงจะโกรธเกรี้ยวและเปิดฉากสงครามกับมนุษย์กลายพันธ์ุ
หากมองจากจุดนี้ อย่างมากพวกเขาก็เพียงแค่ต้องคิดวางแผนการให้รัดกุมก็เพียงเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสหลี่และราชาคนอื่นนั้นกลับไม่คิดว่าเพียงได้ยินทุกคนเอ่ยถึงชื่อหลิวฉิง ราชาสวรรค์กับส่ายหน้าไปมา
“ไม่ใช่ ผู้อาวุโสหลี่กล่าวผิดแล้ว”
“มันก็จริงที่ในวันนั้นหลิวฉิงได้ปรากฏตัว”
“แต่คนที่ช่วยเฉินเฉียงหาใช่หลิวฉิงไม่”
“แต่คนผู้นั้นคือฮูเตี๋ยน”
“ฮูเตี๋ยน…..ฮูเตี๋ยนไหนฟะ”
ทุกคนที่ได้ยินชื่อนี้จากปากราชาสวรรค์ต่างก็สับสนและสงสัยกันไปหมด
“คนคนนั้นก็คงเป็นราชาขุนพลของสภาสูงเผ่าพันธุ์มนุษย์งั้นเหรอ ข้าเองก็พอจะรู้มาบ้างว่านอกจากหลิวฉิงแล้วยังมีราชาขุนพลขั้นสูงคนอื่นอยู่บ้าง”
“แล้วยังไงล่ะ พวกมันมี พวกเราก็มี แถมมีมากกว่าด้วย”
“ถูกต้อง สุดยอดนักรบของพวกเราทั้งจำนวนและความแข็งแกร่งนั้นอยู่เหนือกว่าพวกมนุษย์มากนัก ต่อให้เกิดสงครามจริง พวกเรายังไงซะย่อมเหนือกว่าพวกมัน”
ท่ามกลางเสียงของเหล่าราชาแห่งมนุษย์ก
