ตาแก่คนนี้ก็ไม่ได้คิดจะบังคับเจ้าอยู่แล้ว กลับกัน ในตอนที่เจ้าออกมาจากเขตแดนนั่น พวกของข้ายังคิดที่จะตามไปกล่อมเจ้าให้มาเยือนยังจุดที่ตั้งของพวกเราเสียด้วยซ้ำ แต่เมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าว่าจะเป็นการดีกว่าหากเจ้าไปยังฮุยตู๋ของข้าก่อนเป็นอันดับแรก”
“นั่นก็เพราะ ถึงแม้ว่าพวกข้าไม่ได้คิดจะบังคับเจ้า แต่กับทั้งสามเผ่าพันธุ์นั้น คงไม่คิดเช่นข้าอย่างแน่นอน”
“นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมานั้น พวกข้าก็ได้ส่งคนไปลอบคอยคุ้มครองเจ้า”
“แน่นอนว่าหากเป็นไปได้ ตาแก่ผู้นี้ก็อยากจะขอให้เจ้ากลับไปยังฮุยตู่กับข้า เพื่อบอกเล่าสิ่งที่เจ้าได้พานพบในเขตแดนนั่นแล”
“แต่ก็อย่างที่บอก หากเจ้าไม่ความคิดจะไปที่นั่นกับข้าผู้นี้ ข้าผู้นี้ก็จะไม่บังคับแต่อย่างใด”
ผู้อาวุโสได้พูดออกมาตรงๆโดยไม่มีท่าทางข่มขู่แต่อย่างใด นี่ทำให้เฉินเฉียงรู้สึกสบายใจขึ้นมาอย่างมาก
นั่นก็เพราะ ด้วยความแข็งแกร่งของผู้อาวุโสสูงสุดแห่งฮุยตู๋ผู้นี้ หากต้องการจะใช้กำลังพาเขากลับไปจริง เขาจะเอาสิ่งใดไปต้านทาน
หลังจากก้มหัวคิดไปเล็กน้อย เฉินเฉียงก็ได้พูดออกมาอย่างหนักแน่น “ท่านผู้อาวุโสสูงสุดฮูเตี๋ยน ข้าน้อยขอกล่าวตามตรงเลยแล้วกันว่าสิ่งที่ข้าได้พานพบในเขตแดนลับที่อยู่ในเขตแดนจักรพรรดินั้น แม้กระทั่งมาถึงตอนนี้แล้ว ข้าเองก็ยังไม่อาจทำความเข้าใจกับมันได้เลยสักนิด”
“แต่กับเรื่องนี้ ท่านอย่าได้กังวล”
“เมื่อใดก็ตามที่ผู้น้อย สามารถ
