ะ ไม่ใช่ข้า หลานชายเฉินเฉียง ข้าไม่มีวันออกคำสั่งแบบนั้นมาก่อน เรื่องของซุนต้าฮู่ไม่เกี่ยวกับข้า”
เมื่อเห็นเฉิเนฉียงจ้องมองมาที่ตน เว่ยหยวนตี้รีบปฏิเสธออกมาโดยไม่แม้แต่ต้องเอ่ยถาม พลางสะบัดมือปฏิเสธไปมาอย่างร้อนรน
“อย่ามาเรียกข้าว่าหลานชาย เว่ยหยวนตี้ เจ้าบอกว่าไม่ได้ส่งคนไปสังหารปู่ซุน ถ้าอย่างนั้นแล้ว คนที่ฆ่าพ่อข้าเฉินเทียนเว่ยนั้นเป็นใครกัน”
เมื่อได้ยินสิ่งที่หยานเสวี่ยพูดกับเฉินเฉียงพูดออกมานั้นทำให้เว่ยหยวนตี้รับรู้ได้ว่าสิ่งที่หยานเสวี่ยรู้มานั้นเป็นการรู้มาจากคนอื่น นี่ทำให้เว่ยหยวนตี้นั้นตั้งมั่นว่าไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เขาจะไม่มีทางจะบอกออกมาว่าการตายของเฉินเทียนเว่ยนั้นเกี่ยวข้องกับเขาอย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงนั้นไม่เชื่อคำพูดของเว่ยหยวนตี้แต่อย่างใด
จากท่าทางของเว่ยหยวนตี้ในตอนนี้ ไม่ว่าเขาจะมองยังไง เฉินเฉียงก็มั่นใจได้ว่าการตายของเฉินเทียนเว่ยนั้นไม่เพียงจะเกี่ยวข้องกับเว่ยหยวนตี้ แต่ต้องเป็นเว่ยหยวนตี้ลงมือเองแน่ๆ
แต่ด้วยการที่หยานเสวี่ยพูดออกมาได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่เขานั้นจะยืนยันความคิดในใจของเขาในตอนนี้
และเมื่อดูกับท่าทางของหยานเสวี่ยแล้ว เขารู้ได้เลยว่าคนที่บอกข้อมูลนี้กับนางคือราชาสวรรค์
แต่เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมราชาสวรรค์ไม่ยอมบอกเรื่องนี้ออกมาให้หมด
“เว่ย หยวน ตี้”
เฉินเฉียงได้เดินตรงไปหาเว่ยหยวนตี้พลางชี้นิ้วใส่และต
